Turcy wskrzesili stary projekt. Artyleryjski powrót na EFES 2026

Podobnie jak w przypadku innej konstrukcji wspomnianej tureckiej firmy – Urana, tak i Attila miała swoją premierę na targach SAHA 2026. Chociaż tak naprawdę mowa w tym przypadku nie tyle o powstaniu całkiem nowej artylerii, co o wskrzeszeniu i ulepszeniu starszego rozwiązania. Wszak bazą do Attili jest znajdujący się w ofercie MKE Yavuz, który był medialnie przymierzany m.in. do Brazylii czy Malezji.

Nowa-stara artyleria w tureckiej ofercie

Rdzeń Attili – zespół artyleryjski z armatohaubicą kal. 155 mm o długości lufy 52 kalibrów pozostał tożsamy z Yavuzem. Został on jednak ulepszony względem niego i dostosowany do obecnych wymogów pola walki. Ciekawostką jest to, że część artyleryjska Attili produkowana przez firmę MKE jest prawie tożsama z tą montowaną w większej armatohaubicy T-155 TTA prezentowanej przez przedsiębiorstwo ASFAT.

Zarówno Attila, jak i T-155 TTA były pokazane na wystawie tureckiego przemysłu związanej z ćwiczeniami EFES 2026. Wracając jednak do „unowocześnionego Yavuza”, to widać w nim kilka kluczowych zmian. Najbardziej widoczną zmianą było postawienie przez MKE na nowy nośnik w postaci czeskiego samochodu ciężarowego Tatra Force 6x6 (generacja 2).

W rozmowie z Defence24 przedstawiciele firmy podkreślili, że nośnikiem może być dowolny samochód ciężarowy o odpowiedniej nośności, a Tatra została wybrana, ponieważ była dostępna. Samo to jednak stanowi rozwój względem używanego wcześniej samochodu ciężarowego MAN 6x6 z kabiną opancerzoną (opracowaną przez MKE). Kabina w pokazanym egzemplarzu nie jest opancerzona, jednak na życzenie klienta może ona zostać dodana.

Kolejnym ulepszeniem Attili względem Yavuza jest dalsza automatyzacja procesu ładowania amunicji. Mowa tutaj o dodaniu dosyłacza ładunków miotających, podczas gdy wcześniej występował tylko ten przeznaczony dla środka bojowego kal. 155 mm. Tym samym Attila w tej kwestii jest tożsama z np. francuskim CAESAR-em, który będzie dla niej naturalnym konkurentem na rynku.

Więcej amunicji i krótki czas reakcji

Kolejną zmianą, i to bardzo znaczącą, jest zwiększenie zapasu przewożonej amunicji do 38 sztuk (wcześniej zaledwie 18). Pojazd posiada także 36 komór na ładunki miotające. Czas potrzebny do rozpoczęcia ostrzału ma wynosić około 35 sekund, zaś czas opuszczenia stanowiska już tylko 25 sekund.

Konstrukcja ma być w fazie przedprototypowej, co może oznaczać jeszcze pewne zmiany w budowie. Może ona być ciekawą opcją dla krajów poszukujących artylerii kal. 155 mm z lufą o długości 52 kalibrów na podwoziu kołowym, ale bez możliwości transportu średnimi samolotami transportowymi, jak C-130 Hercules. Dalej jednak ze względu na nośnik 6x6 jest rozwiązaniem bardzo mobilnym.

Attila to samobieżna armatohaubica opracowana przez turecką firmę MKE i pokazana po raz pierwszy na targach SAHA 2026. Stanowi ona rozwinięcie starszej artylerii – Yavuza. Uzbrojenie główne to armatohaubica kal. 155 mm z lufą o długości 52 kalibrów. Zasięg ostrzału jest tutaj zależny od używanej amunicji i może wynosić 18-42 km lub więcej w przypadku zastosowania środków bojowych o zwiększonym zasięgu.

Szybkostrzelność została określona na 6 wystrzałów w ciągu minuty, zaś zapas amunicji to 38 nabojów. Artyleria została wyposażona w dosyłacz amunicji oraz ładunków miotających. Podwozie stanowi czeski samochód ciężarowy Tatra Force 6x6, jednak może nim być dowolny nośnik 6x6 lub 8x8 o odpowiedniej nośności. Prędkość maksymalna to 85 km/h przy zasięgu operacyjnym wynoszącym około 850 km. Masa własna to 29 ton.