Polskie stoiska na Eurosatory 2026

Najbardziej okazałe stoiska zaprezentowały dwie największe grupy polskiego przemysłu obronnego: Polska Grupa Zbrojeniowa i Grupa WB. Były to większe stoiska zaopatrzone w dodatkowe piętro do prowadzenia spotkań. Na stoisku PGZ pokazano produkty 11 podległych spółek z efektownymi BWP Borsuk i Waranem jako największymi wizualnie obiektami. Natomiast Grupa WB pokazała kilka swoich połączonych systemowo bezzałogowców rozpoznawczych i uderzeniowych, głowice bojowe do nich oraz model armaty morskiej spółki Arex. Bardziej szczegółowo stoiska te opisaliśmy w osobnych artykułach.

Do największych obiektów przywiezionych przez Polaków należał prezentowany na wystawie plenerowej ciężki pojazd ewakuacji i ratownictwa technicznego przeznaczony dla Sił Zbrojnych Szwecji. Maszyna ta była kluczowym obiektem wystawy firmy Szczęśniak Pojazdy Specjalne Sp. z o.o. Została oparta na podwoziu Scanii R520 8×8 HZ HZ.

Duże stoisko miała także polska firma AP Flyer Maddos, która prezentowała bezzałogowiec pionowego startu i lądowania Maddos UAV, VTOL 350e. To system stworzony do długotrwałego przebywania w powietrzu, przeprowadzania misji dozorowych i rozpoznawczych. Maddos UAV ma też zastosowanie w misjach ratownicznych. AP Flyer prezentował także swój system antydronowy Maddos C-UAS, a także nowy, stworzony wg jego projektu laptop stanowiący konsolę do kierowania bezzałogowcami. Urządzenie to jest zaopatrzone w rozkładane na boki dodatkowe ekrany. W efekcie jest to niezwykle kompaktowe rozwiązanie, które może funkcjonować jak duża stacja kontroli wyświetlająca wiele obrazów i parametrów jednocześnie. Na stoisku prezentowała się także turecka firma Blitz, producent głowic optoelektronicznych, które są stosowane m.in. na bezzałogowcach AP Flyer.

Kolejne miejsce pod względem gabarytów zajęła należąca do Grupy Lubawy spółka Miranda Military. Na jej stoisku sygnalizowano zdolności do produkcji nadmuchiwanych makiet sprzętu wojskowego w postaci niewielkiego nadmuchiwanego Jelcza 442. Pokazano także ofertę w zakresie wyrobów saperskich i szeroki zakres oferty związanej z kamuflażami. Wspólnie z Mirandą prezentowany był robot saperski Sieci Badawczej Łukasiewicz – Przemysłowego Instytutu Automatyki i Pomiarów PIAP. Drugi produkt PIAP-u był pokazywany na stoisku Polskiej Grupy Motoryzacyjnej (PGM) skupiającym wielu polskich producentów. A trzeci największy – Hunter z miotaczem min – na stoisku PGZ.

Polska Grupa Motoryzacyjna reprezentowała klaster ponad 100 polskich dostawców przemysłu obronnego, kolejowego i automotive. Na jej stoisku stanowiska miało osiem polskich firm: AMZ-Kutno (produkcja pojazdów), Intap (siedziska i fotele do pojazdów wojskowych), Dragon (opakowania), Splast (produkty z tworzyw sztucznych), PZL Defence (bezzałogowce i systemy antydronowe), FA Krosno / Airax (amortyzatory), Sanok Rubber Company (produkty gumowe, gumowo-metalowe i kompozytowe) oraz Luma Automation (produkcja i przetwarzanie wyrobów metalowych).

Firma PZL Defence pokazała wielowirnikowiec Berni_One o maksymalnej masie startowej 6 kg i zdolności do prowadzenia działań przez 90 minut. Maszyna zaopatrzona w głowicę EO/IR reklamowana jest jako wolna od komponentów chińskich i amerykańskich (objętych ITAR). Z kolei AMZ Kutno przyjechało z modelem lekkiego pływającego transportera rozpoznawczego Bóbr 3 (Kleszcz), a także materiałami na temat pojazdów Żubra (jako mobilnej platformy obrony powietrznej), Tura i opancerzonego Jeepa J8.

Polska Agencja Inwestycji i Handlu (PAiH) umożliwiła zaprezentowanie się na jej stoiskach firmom Unifeq (indywidualna ochrona balistyczna, kamizelki zintegrowane), Rimet (precyzyjna obróbka wyrobów metalowych), TLC EU (konstrukcje stalowe), ProDevice (rozwiązania do bezpiecznego niszczenia i zarządzania danymi).

Firma Jakusz pokazywała rozwiązania z zakresu ochrony infrastruktury i produkcji. Relatywnie duże stoisko miała firma Demarko specjalizująca się w produkcji przyczep wojskowych, w tym ciężkich lawet do przewozu sprzętu pancernego. Obecne były także m.in. firmy Siltec czy Polplan, specjalizujące się w budowie wojskowej infrastruktury, w tym magazynów i hangarów.

Łącznie Polska miała w tym roku reprezentację w postaci kilkudziesięciu firm. Był też pawilon narodowy, który zapewnił większą polską obecność „na mapie targów” niż miało to miejsce w poprzednich edycjach Eurosatory. Przeskoczyliśmy pod względem ogólnej powierzchni stoisk takie pojedyncze państwa jak Słowacja, Litwa czy Estonia. Brzmi to może śmiesznie, biorąc pod uwagę wielkość polskiej gospodarki, jednak i tak mamy do czynienia z postępem względem lat ubiegłych. Trzeba jednocześnie podkreślić, że polskie stoiska w większości były skromne. Tylko w pojedynczych przypadkach przywożono większe wyroby „w naturze” czy pełnowymiarowych makietach, ograniczając się do modeli i materiałów promocyjnych. Ekspozycja ta bladła w sąsiedztwie pięknie zaprojektowanego pawilonu indyjskiego czy krzykliwych, wyładowanych produktami i świecącymi neonami stoisk ukraińskich. Biorąc pod uwagę obecny rozwój polskiej obecności i perspektywy, jakie ma polski przemysł w latach kolejnych, wydaje się, że ta sytuacja może się wkrótce zmienić.