Gigantyczny kontrakt na pociski do Patriotów. Ale bez pokrycia

Maksymalna nowa kwota kontraktu w wysokości 58,6 mld USD wynika z przekształcenia dotychczasowej, rocznej umowy z kwietnia br. o wartości 4,7 mld USD w długoterminowy – siedmioletni plan zamówień na lata budżetowe 2026–2032. Choć nie podano liczby zamawianych pocisków, biorąc pod uwagę znaną cenę pocisków PAC-3 MSE – chodzi o ponad 10 tys. rakiet.

Przedstawiciele branży przyjęli to porozumienie z zadowoleniem, zastrzegając jednak, że „Kongres musi najpierw przyznać fundusze, zanim firmy będą mogły silniej zainwestować w komponenty i moce produkcyjne” – zwraca uwagę agencja Reutera. Na razie bowiem nie ma zatwierdzonego ani regularnego budżetu Pentagonu, ani dodatkowych pakietów tzw. reconciliation – planowego, na 350 mld dolarów oraz mniejszego, związanego z wojną z Iranem. Oczywiście część produkcji będzie finansowana z istniejących środków, ewentualnych prowizoriów budżetowych i zakupów zagranicznych (do niedawna obejmujących co najmniej połowę produkcji PAC-3 MSE), niemniej większość kontraktu będzie mogła być zrealizowana dopiero po zaakceptowaniu pieniędzy przez Kongres.

Założeniem jest wykorzystanie środków w celu potrojenia produkcji pocisków PAC-3 MSE – zwalczających rakiety balistyczne, pociski manewrujące i samoloty , co pozwoli na docelowe osiągnięcie wielkości 2 tys. sztuk rocznie. W 2025 roku produkcja pocisków PAC-3 MSE wyniosła około 620, w tym roku będzie to prawdopodobnie ok. 700–800 rakiet. W zakładach w Camden w stanie Arkansas zatrudnienie ma wzrosnąć o 50 proc., do 1850 osób. Lockheed Martin zainwestuje od 8 do 9 mld USD w modernizację obiektów w USA.

W styczniu administracja prezydenta USA Donalda Trumpa wydała rozporządzenie wykonawcze uderzające w spółki przedkładające wypłaty dla akcjonariuszy nad realizację kontraktów rządowych. Pentagon dąży do znacznego przyspieszenia prac – z firmą RTX zawarto też umowę na wzrost produkcji pocisków Tomahawk z ok. 60 do 1000 sztuk rocznie. Lockheed Martin zaprezentował też koncepcję pocisku PAC-3 ACE, która ma być tańsza od PAC-3 współprodukowana z partnerami europejskimi, mniej skomplikowana i tańsza. Z kolei US Army, niezależnie od rozwoju rodziny PAC-3 MSE, szuka możliwości wdrożenia lub zintegrowania z gotowych elementów taniego pocisku do systemu Patriot. Było to opisywane w szczegółach na Defence24.pl.

Z szacunków ośrodka CSIS wynika, że amerykańskie wojsko ma obecnie w rezerwie niespełna tysiąc pocisków PAC-3/ PAC-3 MSE do systemu Patriot i poniżej 250 rakiet THAAD. Zapas obu kluczowych systemów znacząco zmalał przez ich intensywne wykorzystywanie podczas trwających od końca lutego operacji na Bliskim Wschodzie, także po wznowieniu działań w lipcu po upadku zawieszenia broni (wcześniej CSIS szacował, że Amerykanom zostało ponad tysiąc pocisków PAC-3 MSE).