Bayraktary dostaną długie ręce. Polskie też?

Według opisu, test polegał na zrzuceniu pocisku z bezzałogowca TB-2, swobodny lot rakiety na odległość ponad 100 km i następnie jej swobodne spadanie na spadochronie.

Pocisk manewrujący o nazwie KEMANKEŞ 1 ma mieć zasięg sięgający 150-200 km, ważyć 30 kg, z czego sama głowica ma ważyć około 6 kg. Rakieta ma mieć długość 1,8 metra i rozpiętość (wraz z rozkładanymi skrzydłami) 1,2 metra.

KEMANKEŞ 1 jest wyposażony w elektroptyczny system naprowadzania, który ma być wspierany przez algorytmy sztucznej inteligencji w końcowej fazie lotu, służącej do rozpoznawania celów. Pocisk ma być zintegrowany z bezzałgowcami Akinci, Bayraktar TB-2 oraz TB-3.

Rakieta zrzucana jest z bezzałogowca, szybując kieruje się w stronę celu. W odpowiednim momencie włączany jest turboodrzutowy silnik, który pozwala na osiągnięcie prędkości przelotowej powyżej 370 km na godzinę. W nurkowej fazie lotu prędkość wzrasta do 750 km na godzinę.

Dotychczas bezzałogowce Bayraktar były wyposażone w bomby szybujące o maksymalnym zasięgu 8-10 km. Zgodnie ze zdjęciami z testów, TB-2 będzie mógł zabrać ze sobą dwie rakiety manewrujące KEMANKEŞ 1.

Polska nabyła 24 BSP Bayraktar TB-2, które stacjonują w 12. Bazie Bezzałogowców w Mirosławcu. Drony te wykorzystywane są do patrolowania m.in. granicy polsko-białoruskiej. Bezzałogowce wyposażone są w kamery optoelektroniczne jak i radary SAR. Uzbrojenie ich stanowią zarówno bomby MAM-L jaki i MAM-C. Nie wiadomo, czy przyszłe rakiety manewrujące znajdą się w przyszłości na wyposażeniu polskich TB-2, jednak mogłoby to wzmocnić ich zdolności uderzeniowe spoza zasięgu większości systemów przeciwlotniczych będących na wyposażeniu Rosji.