Greckie haubice trafiły na Ukrainę

Ukraina miała dotychczas otrzymać w ramach pomocy wojskowej od sojuszników (Litwa, Portugalia i Słowenia) około 43 haubic ciągnionych M101 kal. 105 mm. Ten znany z czasów II Wojny Światowej artyleryjski klasyk jest obecnie już mocno przestarzałym rozwiązaniem na polu walki, niemniej Ukraińcy z poszanowaniem przyjęli te prezenty i wdrożyli do kilku swoich jednostek. Niedawno pojawiło się ciekawe nagranie przedstawiające wspomnianą haubicę, ale pochodzącą z zasobów armii greckiej.

Niecodzienny sposób dostawę uzbrojenia na Ukrainę

Pokazany egzemplarz trafił na wyposażenie 25. Samodzielnego Batalionu Szturmowego. Na filmie widzimy proces szkolenia obsługi oraz montażu i demontażu niektórych elementów haubicy w ramach prowadzonych zajęć zapoznawczych. Oficjalnie Ateny nie przekazały do Kijowa żadnej tego typu artylerii w ramach bezpośredniej donacji. W jaki zatem sposób znalazła się ona na Ukrainie?

Otóż odbywa się to w ramach procedury sprzedaży zbędnego uzbrojenia z zapasów greckiej armii do jednego z czeskich przedsiębiorstw zbrojeniowych (np. Excalibur Army), które następnie, przy wsparciu rządu, przekazuje je na Ukrainę. Tym sposobem w roku 2024 miano dostarczyć m.in. właśnie 32 egzemplarze M101A1, 70 ciągnionych haubic M114 oraz różnego typu amunicję.

M101 to amerykańska ciągniona haubica z okresu II Wojny Światowej (wdrożona do służby w 1941 roku) kal. 105 mm, używana potem w wielu konfliktach na całym świecie m.in. podczas wojny w Korei i Wietnamie. Produkcja jej trwała w latach 1940-1953, a konstrukcja ta doczekała się z czasem wielu wariantów opracowywanych lokalnie, jak tajskie M101 posiadające nową lufę i hamulec wylotowy. Jej donośność określa się na maksymalnie 11,2 km. Obsługę haubicy stanowi ośmiu żołnierzy, zaś jej szybkostrzelność określono na 10 strzałów na minutę.

Z M101 można strzelać różnego typu amunicją, w tym klasyczną odłamkowo-burzącą, dymną, chemiczną czy przeciwpancerną o zdolności penetracji pancerza o grubości 100-180 mm. Wykorzystano ją także jako uzbrojenie do artylerii samobieżnej jak m.in. M7 Priest i M37 oraz czołgów M4A3(105) i M45. Mimo wieku dalej jest ona używana (w różnych wersjach) w armiach takich krajów, jak Kolumbia, Grecja, Tajlandia, Litwa, Pakistan, Peru czy Ukraina.