Rewolucja na polu walki. Dron odpalony z Apache

Altius 700 to jedna z całej rodziny maszyn Altius konstruowanych przez amerykańską firmę Anduril. System cechuje się modułowością konstrukcji i możliwością przeznaczenia go do różnego rodzaju zadań – od rozpoznawczych (mających na celu rozszerzenie świadomości sytuacyjnej załogi śmigłowca-nosiciela) po uderzeniowe. Wykorzystanie systemów ma na celu rozszerzenie zasięgu, zdolności wykrywania i rażenia śmigłowców.

Do odpalenia Altiusa 700 przez Apache doszło na poligonie Yuma, a maszyna i załoga, która przeprowadziła ten test, należały do Centrum Rozwoju Zdolności Bojowych w Dowództwie Lotnictwa i Pocisków Armii Stanów Zjednoczonych. Test noszący numer 26 został zwieńczony sukcesem. Numer ten nie jest przypadkowy – próby z odpalaniem lekkich dronów przez amerykańskie śmigłowce prowadzone są bowiem od 2020 roku. Poprzednim takim kamieniem milowym było odpalenie Altiusa 600 przez śmigłowiec Black Hawk we wrześniu 2025.

Nieduży dron odpalany rakietowo ma tani silnik elektryczny ze śmigłem pchającym. Jest to zatem środek tani i lekki, a co za tym idzie – może być przenoszony przez śmigłowiec w dużej liczbie.

W porównaniu z klasycznymi kierowanymi pociskami przeciwpancernymi, jak Hellfire czy 70-mm rakietami z nakładką APKWS, Altius 700 zapewnia znacznie wyższe możliwości. Zdolność niszczenia celu przez bojową wersję Altius 700M jest podobna, a być może nawet wyższa w przypadku Altiusa (15 kg głowica bojowa, a zatem cięższa niż w Hellfire), a jednocześnie zasięg to 160 km. Dron może operować przez 75 minut, w porównaniu do 8–10 km zasięgu Hellfire’a. Oznacza to możliwość rażenia przeciwnika z bezpiecznych pozycji, poza oddziaływaniem jego obrony powietrznej. Z kolei rozpoznawczy Altius 700 może pokonać nawet ponad 400 km i prowadzić rozpoznanie przez cztery godziny.

Wydaje się, że wprowadzenie tej klasy uzbrojenia do arsenału śmigłowców bojowych i wielozadaniowych (wsparcia pola walki) zrewolucjonizuje pole walki i znacznie rozszerzy możliwości i przydatność tych statków powietrznych. Warto, żeby systemy te nie zostały pominięte także w Polsce, która wydała miliardy na maszyny obydwu tych klas. Choć oczywiście optymalne byłoby stworzenie własnych odpowiedników dronów Altius i zintegrowanie ich z polskimi statkami powietrznymi, np. w oparciu o rodzinę Gladius.