Niemcy: rakieta balistyczna na „pokojowej” fregacie. Wsparcie z nieoczekiwanego kierunku

Pocisk Naval LORA (ang. Long-Range Artillery) jest systemem uzbrojenia opracowanym przez izraelską firmę IAI, przeznaczonym do wykorzystania na różnego rodzaju platformach nawodnych. W skład tego systemu wchodzi rakieta balistyczna dalekiego zasięgu, unikatowa wyrzutnia dla dwóch pocisków oraz system dowodzenia i kontroli. Cały zestaw został tak pomyślany, by można go było umieścić na dowolnej jednostce pływającej z płaskim pokładem o określonej powierzchni. Wtedy wystarczy jedynie podnieść hydraulicznie wyrzutnię pionowo i system jest gotowy do odpalenia rakiet.

W przypadku niemieckiej fregaty „Sachsen-Anhalt” typu F125/Baden-Württemberg wykorzystano do tego rufowy pokład śmigłowcowy. Całość została tak pomyślana, by gorący strumień gazów z silników rakietowych nie spowodował uszkodzeń na samym okręcie. Start rakiety z fregaty „Sachsen-Anhalt” odbył się bez żadnych problemów. Pocisk przeleciał po zadanej trajektorii i uderzył precyzyjnie w cel ćwiczebny. Sukces jest tym większy, że wykorzystano okręt operacyjny niemieckiej marynarki wojennej, nie przeprowadzając na nim poważnych modyfikacji.

Operacyjny jest również sam system rakietowy Naval LORA, który jest przez Izraelczyków reklamowany jako „sprawdzony w boju i z bogatym doświadczeniem operacyjnym”, zapewniający okrętom możliwość precyzyjnego wykonywania uderzeń na cele nawodne i lądowe. Wersja lądowa tego systemu została wykorzystana m.in. przez Azerbejdżan 2 października 2020 roku w próbie zniszczenia ważnego mostu drogowego łączącego Armenię z Górskim Karabachem. Most został trafiony i uszkodzona została jedna część drogi.

To bezprecedensowe osiągnięcie dla IAI i izraelskiego ministerstwa obrony. Udana próba pocisku LORA, wystrzelonego z okrętu i uderzającego w cel z wyjątkową precyzją, odbyła się w nocy w Niemczech – kraju, w którym opracowano pierwszy na świecie pocisk balistyczny. Ta próba dowodzi potencjału technologicznego Izraela i wyjątkowej współpracy między Izraelem a Niemcami. Stanowi ona kolejne znaczące osiągnięcie, obok rozmieszczenia systemu Arrow 3 na terytorium Niemiec, co dodatkowo wzmacnia niemieckie zdolności obronne i odstraszające oraz pogłębia strategiczne partnerstwo między naszymi krajami.
Boaz Levy, prezes koncernu IAI

Próby rakiet balistycznych na niemieckich okrętach nawodnych to jeden z elementów inicjatywy Marine 2035 OPEX. Jej zadaniem jest promowanie nowych technologii oraz ich testowanie w warunkach możliwie jak najbardziej zbliżonych do rzeczywistych. Niemcy mieli dzięki temu możliwość przekonania się, z jaką łatwością mogą wprowadzić na swoje okręty zupełnie nowe zdolności.

Wystarczy tylko pamiętać, że rakieta Naval LORA może atakować cele w odległości od 90 km do 430 km, atakując je pod kątami od 60° do 90°. Sam pocisk ma długość 5,2 m, średnicę 640 mm i w momencie startu waży tylko 1600 kg. Rakieta jest napędzana pojedynczym silnikiem na paliwo stałe.

Naval LORA jest systemem do atakowania celów nieruchomych. Na morzu są to np. instalacje morskiej infrastruktury krytycznej. Naprowadzanie jest inercyjne oraz z wykorzystaniem nawigacji satelitarnej GPS. System określa się jako bardzo precyzyjny z maksymalnym błędem kołowym (CEP) 10 m na całym dystansie.

Naval LORA nie ma żadnych ograniczeń pogodowych i związanych z widocznością. Jest to również rakieta trudna do zwalczania dzięki prędkości naddźwiękowej i stromemu torowi lotu. W fazie końcowej pocisk może bowiem atakować cel z kątem natarcia wynoszącym prawie 90 stopni, a więc lecąc praktycznie pionowo ku ziemi. W takim przypadku nawet silne zakłócenia systemu GPS nie są w stanie zmienić kierunku rakiety.

Dodatkowo przy tak stromym locie gwałtownie zwiększa się prędkość rakiety, a więc i jej energia kinetyczna, dzięki czemu uderza ona w cel z jeszcze większą siłą, potęgując efekt wywołany samą głowicą bojową ważącą 570 kg.