Wojsko strzela z granatników. „RG rura” ciągle w użyciu

Radzieckiej konstrukcji granatniki RPG-7, nazywane czasem przez żołnierzy „rurą” albo „rpg rurą”, to elementy wyposażenia polskiej piechoty od dekad. Mimo wieku, dzięki możliwości stosowania w nich różnego typu amunicji, dalej mogą one z powodzeniem sprawdzać się na polu bitwy (zwłaszcza po wymianie archaicznego celownika mechanicznego), eliminując pojazdy, pozycje umocnione czy wrogą piechotę. Niedawno rozpoczął się proces ich wymiany w Wojsku Polskim na szwedzkie działa bezodrzutowe Carl Gustaf M4.

Kultowy granatnik w Wojsku Polskim

Nie oznacza to jednak końca historii tej kultowej konstrukcji w armii – ta będzie trwać jeszcze długie lata. Przykładem tego były niedawne ćwiczenia żołnierzy z 12. Brygady Zmechanizowanej na terenie Centrum Szkolenia Bojowego Drawsko. Pod okiem instruktorów m.in. prowadzili oni ogień do celów stacjonarnych.

Co do następcy „rpg rury”, to łącznie pozyskano go w liczbie około 6000 w ramach umowy z 4 marca 2024 roku pomiędzy Agencją Uzbrojenia i koncernem Saab. Za sumę ponad 6,5 mld złotych, poza wspomnianą konstrukcją, kupiono do niej m.in. celowniki FCD 558 oraz kilkuset tysięcy sztuk różnego typu amunicji. Dostawy mają zostać zakończone do 2027 roku.

RPG-7 to radziecki granatnik przeciwpancerny opracowany w drugiej połowie lat 50. XX wieku jako następca RPG-2. Służy on do rażenia siły żywej przeciwnika, pozycji umocnionych, budynków, pojazdów (w tym opancerzonych), a czasem nawet śmigłowców. Granatnik korzysta z wielu rodzajów amunicji odłamkowo-burzącej, kumulacyjnej, przeciwbetonowej oraz termobarycznej. W przypadku zastosowania granatu z głowicą tandemową możliwe jest przebicie pancerza o grubości 600-900 mm RHA (w zależności od typu środka bojowego).

Jest on obecnie produkowany przez kilka krajów (m.in. Rosję, Bułgarię, Wietnam, Iran, Chiny, USA, Nigerię, Pakistan czy Koreę Północną) w różnych wariantach. Kluczem do jego sukcesu w skali świata była prosta obsługa oraz wielość typów dostępnych do niego amunicji. Istnieje możliwość wymiany mechanicznych przyrządów celowniczych na nowocześniejsze, np. kolimator. Obecnie granatniki te w różnych wersjach są używane przez takie kraje jak m.in. Polska, Ukraina, Rosja, Egipt, Białoruś, Azerbejdżan czy Maroko.