Ukraińscy żołnierze szkoleni w Polsce z naprawy Rosomaków

Polska miała przekazać Ukrainie dotychczas około 100 kołowych transporterów opancerzonych Rosomak (głównie w odmianie bojowego wozu piechoty z wieżą Hitfist-30P), które dostarczono w większości (lub całości) w roku 2023. Brały one udział m.in. w ofensywie kurskiej. Ukraińskie załogi cenią sobie służbę na Rosomakach, doceniając takie cechy jak mobilność, siłę ognia czy odporność przeciwminową.

Ukraińscy żołnierze uczą się naprawiać Rosomaki

Kilka dni temu ukraiński 146. Samodzielny Pułk Napraw i Remontów opublikował zdjęcia z realizowanego na terenie Polski szkolenia żołnierzy tej jednostki w zakresie serwisu i naprawy KTO Rosomak. W czasie trwania kursu technicy wzięli udział w szkoleniu teoretycznym i praktycznym dotyczącym diagnostyki, serwisu technicznego, wykrywania i eliminowania usterek oraz wymiany komponentów w pojeździe.

Pod okiem polskich instruktorów żołnierze zakończyli kurs z wynikiem pozytywnym, otrzymując odpowiednie certyfikaty. Pozwoli to Ukraińcom na poprawienie jakości oraz szybkości wykonywanych napraw pojazdów polskiej produkcji, których dalej jest sporo w linii. Dotychczas (według serwisu Oryx) ukraińska armia straciła bezpowrotnie przynajmniej 6 sztuk.

KTO Rosomak

KTO Rosomak to licencyjna odmiana fińskiego kołowego transportera opancerzonego Patria AMV. Wóz jest produkowany w zakładach Rosomak S.A. w Siemianowicach Śląskich. Różni się od pierwowzoru z Finlandii m.in. zmniejszonymi wymiarami, które czynią go zdolnym do przewozu na pokładzie średnich samolotów transportowych z rodziny C-130 Hercules. Pojazd ten jest bazą dla wielu wersji specjalistycznych, jak wozy ewakuacji medycznej, wozy zabezpieczenia technicznego, a nawet pojazdy walki radioelektronicznej. Jednostkę napędową stanowi silnik Scania DI 12 56A03PE o mocy 480 KM. Bazowo ważący 22 tony wóz może rozpędzić się do 100 km/h na drodze oraz do 10 km/h podczas pokonywania przeszkód wodnych metodą pływania.

Poziom ochrony może zostać podwyższony dzięki zestawom dodatkowego opancerzenia, lecz jego montaż odbywa się kosztem zdolności wozu do pływania. Tak wyposażony pojazd ma być odporny na ostrzał przedniej części kadłuba przez pociski starszego typu kal. 30 mm wykorzystywane przez rosyjskie armaty automatyczne 2A42. W przypadku burt kadłuba poziom ochrony po dopancerzeniu odpowiada poziomowi 4 według normy STANAG 4569A, tj. chroni przed amunicją przeciwpancerną kal. 14,5 mm.

W wariancie kołowego bojowego wozu piechoty uzbrojenie umieszczono w wieży Hitfist-30P o włoskim rodowodzie. Uzbrojeniem głównym jest armata łańcuchowa Bushmaster II Mk44 kalibru 30 mm. Sprzężono z nią uniwersalny karabin maszynowy UKM-2000C kal. 7,62 mm. Zapas amunicji do armaty automatycznej wynosi 200 nabojów. Opancerzenie pojazdu zapewnia załodze ochronę przed amunicją kal. 14,5 mm od przodu oraz 7,62 mm w przypadku boków i tyłu kadłuba.