Rosyjskie okręty wojenne na brytyjskich wodach

Brytyjczycy poinformowali, że wykryli działania rosyjskiej marynarki wojennej oraz Głównego Zarządu Badań Głębinowych na wodach terytorialnych Wielkiej Brytanii. Początkowo Rosjanie wysłali myśliwski okręt podwodny w formie przynęty, mającej odciągnąć uwagę brytyjskiej marynarki wojennej, działający na dalekiej północy. Miał to być okręt podwodny projekt 971 Szczuka-B, kod NATO Akula.

Brytyjczycy dość szybko zorientowali się, że jest to przynęta i wraz z sojusznikami, głównie Norwegią, rozpoczęli działania mające na celu wykrycie i identyfikację działań okrętów podwodnych specjalnego przeznaczenia, które wykorzystywane są przez Główny Zarząd Badań Głębinowych (ros. Главное управление глубоководных исследований, w skrócie GUGI).

Rosjanie najprawdopodobniej planowali przeprowadzenie jakiegoś rodzaju operacji związanej z infrastrukturą głębinową państw zachodnich. Brytyjczycy wraz z sojusznikami rozpoczęli działania mające zasygnalizować Rosjanom, że zostali wykryci. Działania te miały odnieść skutek i rosyjskie okręty podwodne wróciły do macierzystego portu.

Królewska Marynarka Wojenna wykorzystała w działaniach fregatę Typ 23 HMS St Albans, tankowiec typu Tide RFA Tidespring oraz śmigłowce morskie typu Marlin. Wsparcia udzielały samoloty morskie P-8 Poseidon, w celu wykrycia i śledzenia rosyjskich okrętów podwodnych wykorzystano także boje sonarowe.

W kanale La Manche brytyjska grupa nawodna składająca się z fregaty Typ 23 HMS Somerset i okrętu patrolowego typu River HMS Mersey, wspieranych przez tankowiec RFA Tideforce i śmigłowce Wildcat, śledziła rosyjską grupę bojową składającą się z niszczyciela, fregaty, okrętu desantowego oraz okrętu podwodnego projektu 877 Pałtus, kod NATO Kilo lub projektu 636.3 Warszawianka, kod NATO Improved Kilo.