- WIADOMOŚCI
NATO-wska artyleria w ogniu ćwiczeń na wschodniej flance
Autor. Cpl Gardiner and Etat-Major des Armées / NATO Battlegroup Estonia / Facebook
Podczas odbywających się w Estonii ćwiczeń wojskowych Spring Storm 2026 brytyjscy oraz szwedzcy artylerzyści przeprowadzili strzelania z armatohaubic Archer oraz CAESAR.
Spring Storm to cyklicznie odbywające się w Estonii NATO-wskie manewry wojskowe, w których brały udział jednostki z krajów NATO z oczywistą dominującą rolą tych lokalnych. W tym roku trwały od 4 maja do 1 czerwca, z czego ćwiczenia ogniowe rozpoczynały się 23 maja i trwały do końca manewrów. W szczytowym momencie zaangażowanych w nie było ponad 12 000 estońskich żołnierzy zawodowych, poborowych oraz rezerwistów.
NATO ćwiczyło w Estonii
Udział w Spring Storm 2026 wzięli także żołnierze z Polski, Francji, Szwecji, Kanady, Danii, Finlandii, Niemiec, Włoch, Łotwy, Litwy, Portugalii, Rumunii, Czech, Holandii, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych oraz Ukrainy. Jednym z elementów ćwiczeń była realizacja wsparcia ogniowego z wykorzystaniem artylerii. Brytyjczycy oraz Francuzi wykorzystali podczas nich kołowe armatohaubice Archer oraz CAESAR.
Był to tym samym kolejny test umiejętności tamtejszych artylerzystów, ale także okazja dla Estończyków oraz Łotyszy do lepszego zapoznania się z konstrukcjami, jakie trafiły i trafią na ich wyposażenie. Co ciekawe, w ćwiczeniach udział miały wziąć także najnowsze francuskie armatohaubice CAESAR Mark II.
Archer to 155 mm armatohaubica samobieżna na podwoziu kołowym. Uzbrojenie główne powstało na bazie wersji rozwojowej ciągnionego systemu FH 77B. Armatohaubica o nazwie FH 77BW posiada lufę o długości 52 kalibrów (ok. 8 metrów). Według producenta Archer może strzelać pociskami samonaprowadzającymi do zwalczania pojazdów opancerzonych BONUS na odległość do 35 km, amunicją konwencjonalną z gazogeneratorem dennym do 40 km, a amunicją precyzyjnego rażenia M982 Excalibur na ponad 50 km. Zautomatyzowane magazyny amunicji mogą pomieścić różne typy pocisków i modułowych ładunków miotających. Archer jest wyposażony w cyfrowy system dowodzenia, kontroli i kierowania ogniem. Haubicę można transportować drogą lotniczą na pokładzie samolotu transportowego Airbus A400M.
Operatorzy kontrolują wszystkie podsystemy haubicy z opancerzonej kabiny. Czas od zajęcia stanowiska ogniowego do oddania pierwszego strzału wynosi zaledwie 20 sekund. Po wykonaniu zadania ogniowego Archer jest w stanie przejść do położenia marszowego w ciągu kolejnych 20 sekund. W mniej niż dwie minuty Archer może wystrzelić sześć pocisków i przemieścić się na nowe stanowisko ogniowe. Przez cały ten czas załoga pozostaje pod pancerzem, opuszczając pojazd wyłącznie w celu uzupełnienia amunicji (pojemność magazynów wynosi 21 pocisków i kompletów modułowych ładunków miotających). Jak dotąd do systemu Archer dostosowano dwa typy podwozia: wozidło przegubowe Volvo A30E w układzie 6x6 oraz klasyczną ciężarówkę RMMV HX2 z napędem 8x8.
Autor. Cpl Gardiner and Etat-Major des Armées / NATO Battlegroup Estonia / Facebook
CAESAR (Camion Équipé d’un Système d’Artillerie) to francuska armatohaubica samobieżna o trakcji kołowej produkowana przez KNDS Nexter (niegdyś Nexter Group). Jest przystosowana do montażu na podwoziach różnych samochodów ciężarowych w układzie 6x6 lub 8x8, zgodnie z wymaganiami klienta. Najczęściej stosowanymi nośnikami są Renault Sherpa 5, Mercedes-Benz Unimog (oba 6x6) oraz Tatra 815-7 (8x8). CAESAR posiada uzbrojenie główne kalibru 155 mm z lufą L/52 (o długości ok. 8 metrów), którego maksymalna donośność wynosi ponad 40 km podczas strzelania pociskami odłamkowo-burzącymi z gazogeneratorem dennym. CAESAR korzysta z szerokiej gamy amunicji kompatybilnej z JBMoU, w tym klasycznej odłamkowo-burzącej, przeciwpancernej BONUS oraz nowych kierowanych pocisków Katana 155 mm.
Zobacz też

Zapas amunicji w wariancie francuskim, na podwoziu Renault (Arquus) z napędem 6x6, wynosi 18 pocisków wraz z ładunkami miotającymi. Dotychczas powstało ponad 300 egzemplarzy tego systemu. Trafił on na wyposażenie Sił Zbrojnych Francji, Arabii Saudyjskiej, Tajlandii, Estonii, Maroka, Indonezji oraz Ukrainy. W niedalekiej przyszłości wejdzie do służby w Belgii, Portugalii, Słowenii, Armenii, Chorwacji, Czechach oraz na Litwie. Z użytkowania tego systemu zrezygnowała Dania, przekazując Ukrainie wszystkie 19 egzemplarzy z własnych sił zbrojnych.
Autor. Cpl Gardiner and Etat-Major des Armées / NATO Battlegroup Estonia / Facebook

