Gdański debiut morskiego WLKM

Konstrukcja przeszła już wstępne, zakładowe próby strzelania. Karabin może wystrzelić z czterech wirujących luf 3600 pocisków na minutę. W wersji pokazywanej na Balt Military Expo do obsługi broni służy specjalny manipulator. Daje on  możliwość programowania serii liczących 50 od 200 strzałów lub przełączania broni w tryb ognia ciągłego, oznaczającego w praktyce strzelanie do wyczerpania amunicji. 

Karabin został umieszczony na istniejącym już na wyposażeniu okrętów słupku podstawy jednolufowego karabinu maszynowego WKM-B 12.7 w wersji morskiej. Broń strzela standardową amunicją NATO podawaną z taśmy rozsypnej. Jest  wyposażona w celownik kolimatorowy, nanoszący na cel wiązkę światła widoczną dla strzelca, lecz nie osób postronnych, co zwiększa precyzję strzału i pomaga przy słabym oświetleniu. 

Karabin jest w zasadzie przeznaczony do niszczenia celów lekko opancerzonych: małych łodzi motorowych np. przemytników czy terrorystów lub min. Może też służyć do oddziaływania na cele nisko lecące w tym bezzałogowe obiekty latające. Jest nazywany bronią ostatecznej odpowiedzi, bo można nim niszczyć pociski rakietowe w ostatnim etapie zbliżania się do celu.