Amerykanie postawią nogi w Iranie? Sprawdzamy, czy to możliwe [KOMENTARZ]

Terytorium Iranu to bardzo trudny teren do prowadzenia operacji ofensywnych na lądzie, szczególnie takich na dużą skalę. Iran to głównie teren górzysty, łatwy w obronie, stąd też wszelkie operacje lądowe wymagają odpowiedniego przygotowania tak przez przerzut odpowiednich sił oraz ich zabezpieczenie logistyczne.

Operacje ofensywne na dużą skalę wymagają wykorzystania sił ciężkich. Oczywiście US Army posiada takie brygady i dywizje, ale siły te musiałyby zostać przerzucone na Bliski Wschód. Przerzut takich sił byłby widoczny oraz zająłby, wraz z przygotowaniem planów i zabezpieczenia logistycznego, kilka miesięcy.

III Korpus Pancerny

Główne siły ciężkie US Army posiadające największe zdolności ofensywne zgrupowane są w III Korpusie Pancernym. Składa się on z następujących dywizji oraz samodzielnych brygad i pułków:

• 1 Dywizja Pancerna,
• 1 Dywizja Kawalerii,
• 1 Dywizja Piechoty,
• 3 Pułk Kawalerii,
• 75 Brygada Artylerii Polowej,
• 36 Brygada Inżynieryjna,
• 11 Brygada Łączności Korpusu,
• 504 Brygada Wywiadu Wojskowego,
• 13 Dowództwo Wsparcia Korpusu Pancernego,
• 1 Brygada Medyczna,
• 89 Brygada Żandarmerii Wojskowej.

Jest to łącznie osiem brygad pancernych, cztery brygady artylerii, trzy brygady lotnictwa wojsk lądowych, cztery brygady logistyczne, jeden pułk (de facto brygada) zmotoryzowany oraz pododdziały wsparcia. Przerzut takich sił byłby dość dużą operacją logistyczną, wymagającą czasu i byłaby ona widoczna. Także dlatego, że np. pododdziały jednej z brygad 1. Dywizji Kawalerii znajdują się w Polsce.

Oczywiście US Army posiada także inne korpusy, ale mają one mniejsze zdolności ofensywne na lądzie. Na przykład I Korpus posiada tylko jedną brygadę pancerną w 4. Dywizji Piechoty, poza tym ma cztery brygady zmotoryzowane, cztery brygady lekkiej piechoty, trzy brygady artylerii, cztery brygady lotnictwa wojsk lądowych oraz formacje wsparcia.

Stacjonujący w Europie V Korpus na stałe posiada jedynie jedną brygadę zmotoryzowaną, jedną brygadę artylerii oraz brygadę lotnictwa wojsk lądowych. Natomiast rotacyjnie przydzielane są do niego wydzielone z innych jednostek dwie brygady pancerne, brygada artylerii, brygada lotnictwa wojsk lądowych oraz brygada logistyczna. Siły te tworzą coś w rodzaju rotacyjnej dywizji pancernej.

No i w końcu XVIII Korpus Powietrznodesantowy w swoich strukturach posiada jedną dywizję ciężką – jest to 3. Dywizja Piechoty, która ma dwie brygady pancerne, brygadę artylerii, brygadę lotnictwa wojsk lądowych i brygadę logistyczną. Pozostałe formacje to 10. Dywizja Górska, 82. Dywizja Powietrznodesantowa, 101. Dywizja Powietrznodesantowa oraz samodzielne brygady wsparcia i logistyczne.

Jak więc widać, jedynie III Korpus Pancerny dysponuj odpowiednią liczbą ciężkich dywizji i brygad, które zapewniają odpowiednie zdolności ofensywne w operacji na dużą skalę. A i tak tego typu operacja w Iranie ze względu na wspomniane już wyżej uwarunkowania geograficzne, byłaby bardzo trudna i długotrwała.

Korpus Piechoty Morskiej

W mediach 13 marca pojawiły się informacje, że do Zatoki Perskiej skierowano około 2500 Marines oraz okręt desantowy. Liczba ta oznacza, że w rejon wysłana została jednostka ekspedycyjna marines (MEU - Marine Expeditionary Unit). Jest to formacja wielkości batalionu piechoty, a więc jej zdolności ofensywne są dość ograniczone.

Poza tym pojawia się kolejny problem – w ramach reformy Force Design 2030 Korpus Piechoty Morskiej USA został odchudzony zgodnie z koncepcją działania głównie na wyspach Pacyfiku. Tym samym dywizje piechoty morskiej pozbawione zostały samodzielnych batalionów czołgów oraz zredukowano artylerię itp.

Sama reforma Force Design 2030 była krytykowana przez wszystkich żyjących generałów, którzy pełnili funkcję Komendanta Korpusu Piechoty Morskiej. W krytyce podkreślano, że reforma jest za bardzo skupiona na regionie Pacyfiku oraz zmniejsza zdolności korpusu do globalnej projekcji siły, a dezaktywacja batalionów czołgów znacząco obniżyła zdolności ofensywne.

Co więcej, Korpus Piechoty Morskiej jest obecnie uzależniony od wsparcia pancernego udzielanego przez US Army w kontekście prowadzenia dużych operacji ofensywnych. A więc wysłana w region jednostka ekspedycyjna marines może prowadzić jedynie ograniczone operacje na wybrzeżu, takie jak zdobywanie przyczółków i portów oraz niszczenie infrastruktury.

Przygotowań nie widać

Podsumowując, dopóki nie rozpocznie się przerzut sił ciężkich US Army, jak choćby dywizji lub ich pododdziałów, które znajdują się w strukturach III Korpusu Pancernego, nie ma raczej mowy o przygotowaniach do dużej operacji lądowej.

Jeżeli jakieś operacje na lądzie będą prowadzone, to raczej będą to działania wojsk specjalnych oraz formacji lekkich w formie punktowych uderzeń na istotne cele, bez utrzymywania stałej i długotrwałej obecności sił lądowych na terytorium Iranu.

Oczywiście to się może zmienić i nie można wykluczyć, że podjęte zostaną decyzje o przerzucie większych sił do regionu, które miałyby wziąć udział w takiej operacji. Jednak na czas pisania tego materiału takich sygnałów nie ma.