Turcja rozwija tarczę przeciwrakietową. Nowy system Aselsana

O zawarciu umowy Aselsan poinformował 26 października za pośrednictwem platformy komunikatów giełdowych KAP. Zamówienie obejmuje prace rozwojowe, jednak spółka nie przedstawiła nazwy systemu, jego konfiguracji ani harmonogramu realizacji. Nie sprecyzowała również zasięgu przechwytywania i kategorii zwalczanych pocisków.

Nowa umowa wpisuje się w szerszy proces rozbudowy tureckiej obrony powietrznej – obejmujący zarówno dostawy uzbrojenia, jak i rozwój krajowych technologii. Wcześniej, 5 października, Aselsan poinformował o zawarciu z SSB kontraktów o łącznej wartości 2,46 mld euro na dostawy hybrydowych systemów przeciwlotniczych. Zestawienie tych zamówień wskazuje na dwa uzupełniające się kierunki modernizacji – zwiększanie liczby zestawów dostępnych siłom zbrojnym oraz finansowanie rozwiązań przeznaczonych do przyszłego wdrożenia. Ankara rozbudowuje w ten sposób potencjał wojskowy, a zarazem rozwija kompetencje projektowe i przemysłowe potrzebne do opracowywania kolejnych generacji wyposażenia.

Obrona dalekiego zasięgu i zwalczanie rojów dronów

Priorytety tych prac nakreślił wcześniej prezes Aselsana Ahmet Akyol. W lutowej rozmowie z agencją Anadolu zapowiadał zwiększanie odległości wykrywania i zwalczania celów, rozwój kolejnych wersji systemu Siper oraz skuteczniejsze przeciwdziałanie rojom dronów. Wskazywał także na rozszerzanie rozmieszczenia radarów i systemów dowodzenia. Zapowiedzi te dotyczą różnych szczebli obrony – od zwalczania licznych, relatywnie tanich bezzałogowców po przechwytywanie celów na większych odległościach.

Punktem odniesienia pozostaje Stalowa Kopuła, czyli Çelik Kubbe – rozwijana przez Turcję architektura wielowarstwowej obrony powietrznej. Jej założeniem jest integracja radarów, urządzeń optoelektronicznych, systemów dowodzenia i uzbrojenia w sieć umożliwiającą skoordynowane wykrywanie oraz zwalczanie zagrożeń. Dane pozyskiwane przez poszczególne sensory mają tworzyć wspólny obraz sytuacji powietrznej, stanowiący podstawę oceny zagrożenia i kierowania działaniami zestawów przeciwlotniczych. Systemy o różnym zasięgu i przeznaczeniu mają dzięki temu wzajemnie uzupełniać swoje możliwości – zapewniając kolejne warstwy ochrony przed celami nadlatującymi na różnych wysokościach i z różnych kierunków.

Dotychczasowy kierunek inwestycji pozwala przypuszczać, że nowy system zostanie przystosowany do współdziałania z krajową siecią obrony powietrznej, choć Aselsan nie potwierdził jeszcze jego związku ze Stalową Kopułą. Integracja umożliwiałaby rozszerzanie zdolności przechwytywania przy wykorzystaniu istniejących sensorów i systemów dowodzenia – z zachowaniem użyteczności wcześniej dostarczonego wyposażenia. Znaczenie nowej konstrukcji zależałoby wówczas zarówno od jej własnych parametrów, jak i od tego, w jakim stopniu uzupełni możliwości pozostałych elementów obrony.