Tayfun i ATMACA – rakietowe kły Turcji

Turecki przemysł zbrojeniowy w kwestii pocisków rakietowych przeszedł długą drogę rozwoju, zdobywając kolejne kamienie milowe. Przykładem jest tu chociażby koncern Roketsan, który posiada obecnie szeroką ofertę pocisków rakietowych, przeciwpancernych pocisków kierowanych, rakiet przeciwlotniczych czy pocisków balistycznych i przeciwokrętowych. Wiele z nich można było zobaczyć podczas ćwiczeń EFES 2026.

Balistyczny Tajfun

Firma zaprezentowała na stoisku w sekcji przemysłowej wiele rodzajów produkowanego przez siebie uzbrojenia. Tymi, które najbardziej skupiały uwagę zwiedzających ze względu na swoje rozmiary, były pocisk balistyczny Tayfun Block 4 (w formie makiety) oraz wyrzutnia pocisków przeciwokrętowych ATMACA.

Oba te rozwiązania są przykładem tego, jakie efekty może przynieść stopniowe i konsekwentne rozwijanie własnych zdolności badawczo-rozwojowych oraz wytwórczych. Jeśli chodzi o pocisk Tayfun, na stoisku prezentowana była jego czwarta już iteracja, którą pokazano po raz pierwszy na targach IDEF 2025.

Wersja ta cechuje się przede wszystkim poprawionymi parametrami taktyczno-technicznymi. Zasięg rażenia miał zostać tutaj zwiększony, chociaż brakuje oficjalnego potwierdzenia spekulacji mówiących o możliwości rażenia celu na dystansie 1000 km lub więcej. W przypadku wersji pierwszej mowa była o 500-800 km, a przedseryjna rakieta w roku 2022 podczas testu przeleciała 561 km.

Rakieta w konfiguracji Block 4 ma mieć znacznie większą masę wynoszącą 7200 kg (brak danych o wadze głowicy bojowej), podczas gdy wersja Block 1 odznaczała się wagą 2300 kg. Długość najnowszego Tayfuna również została zwiększona z 6,5 do 10 metrów, a jego kaliber to już nie 610 mm, a aż 938 mm. Tym samym przypuszczenia o zasięgu rażenia 1000 km i więcej wydają się bliskie prawdy.

Przeciwokrętowa ATMACA

Tayfun Block 4 będzie zatem już klasyfikowany jako pocisk balistyczny średniego zasięgu, podczas gdy wersja Block 1 to jeszcze efektor krótkiego zasięgu. Taka zmiana rozmiarów pocisku oznacza, że nie jest możliwe wystrzelenie go z wyrzutni stosowanej do wersji pierwszej. Kołowy błąd trafienia wynosi tutaj około 5 metrów, a rakieta może być używana także do niszczenia celów nawodnych.

Przejdźmy teraz do zlokalizowanej obok niego wyrzutni pocisków przeciwokrętowych ATMACA (klasyfikowanych także jako rakiety manewrujące). Wersja lądowa cechuje się polepszonymi parametrami względem morskiej, takimi jak wydłużony zasięg do 400 km (chociaż pojawiają się przesłanki o przekroczeniu go podczas testów) w porównaniu do 250 km.

Masa rakiety została określona na 890 kg (względem 750 kg w wersji morskiej), zaś głowica bojowa ma ważyć w odmianie lądowej 250 kg (morska 230 kg), pozwalając na rażenie zarówno celów nawodnych, jak i lądowych. Jest to turecki odpowiednik np. amerykańskich rakiet rodziny Harpoon, które zastępuje w tureckiej marynarce wojennej.

Warto wspomnieć, że zarówno pociski Tayfun Block 1, jak i ATMACA wykorzystują to samo podwozie w postaci samochodu ciężarowego Derman od tureckiej firmy Koluman. W kolejnym artykule przyjrzymy się pozostałym środkom bojowym zaprezentowanym przez Roketsan.