- WIADOMOŚCI
Razem kupią do 20 jednostek pełnomorskich. Umowa trzech państw
Autor. mat. prasowe Salt Ship Design / Kongsberg Defence & Aerospace
Norwegia przedstawiła plan zamówienia do 20 jednostek pełnomorskich dla własnej marynarki wojennej i straży wybrzeża oraz flot Wielkiej Brytanii i Litwy. Program P1118 zakłada wykorzystanie wspólnej konstrukcji do budowy okrętów dla trzech państw. Zamówienie ma zostać podzielone na dwa kontrakty, aby zwiększyć udział przemysłu i ograniczyć ryzyko opóźnień. Podpisanie umów zaplanowano na 2027 rok, a dostawę pierwszej jednostki – na 2030 rok.
W pierwszej kolejności zamówienie obejmie większy, pełnomorski wariant jednostek rozwijanych w ramach programu P1118. Jego projekt jest bardziej zaawansowany niż koncepcja mniejszych jednostek przybrzeżnych, która wymaga dalszych prac. Przyjęta kolejność ma zapewnić postęp programu i umożliwić zaspokojenie potrzeb sojuszników – wynika z komunikatu norweskiej agencji zamówień obronnych Forsvarsmateriell z 20 października 2026 roku.
Norwegia zamierza pozyskać do sześciu jednostek dla straży wybrzeża i do czterech dla marynarki wojennej. Wielka Brytania miałaby otrzymać do sześciu okrętów, a Litwa – do czterech. Jednostki obu sojuszników mają bazować na wariancie opracowywanym dla norweskiej marynarki. Podstawowy zakres zamówienia obejmuje 11 jednostek. Wykorzystanie wszystkich przewidzianych opcji zwiększyłoby tę liczbę do 20.
Jedna umowa ma objąć budowę do 14 okrętów dla marynarek wojennych trzech państw, druga – do sześciu jednostek norweskiej straży wybrzeża. Wykonawcy będą wyłaniani w dwóch równoległych postępowaniach objętych wspólnym ogłoszeniem. Firmy będą mogły ubiegać się o oba kontrakty, jednak co do zasady jeden oferent nie otrzyma obu zamówień. Zwycięzca postępowania dotyczącego okrętów dla marynarek wojennych będzie zasadniczo wyłączany z dalszej rywalizacji o kontrakt dla straży wybrzeża. Podział ma umożliwić szerszy udział przemysłu, ograniczyć ryzyko związane z powierzeniem całego zamówienia jednemu wykonawcy oraz zapewnić moce produkcyjne niezbędne do realizacji dostaw.
Forsvarsmateriell przewiduje możliwość budowy kadłubów poza Norwegią. Wybór zagranicznych stoczni będzie uzależniony od spełnienia wymogów dotyczących porozumień bezpieczeństwa z Oslo, jurysdykcji, której podlegają wykonawcy, oraz pewności dostaw. Agencja określi również maksymalny stopień ukończenia jednostek za granicą, wyznaczając tym samym zakres prac możliwych do powierzenia zagranicznym partnerom. Przedstawiony model zamówienia ma charakter wstępny i może ulec zmianie. Szczegółowe wymagania zostaną określone w dokumentacji kwalifikacji wstępnej oraz w zaproszeniu do składania ofert.
