Rakietowa suwerenność. „Homar” po francusku i niemiecku na Eurosatory 2026

Europejskie armie pod kątem wyboru wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych w ostatnich latach mocno nakreśliły już kierunki zakupowe, decydując się na pozyskanie rozwiązań amerykańskich, izraelskich lub południowokoreańskich. Na tegorocznych targach Eurosatory zostały pokazane dwie konstrukcje, które będą próbować znaleźć swoją niszę, chociaż skupią się przede wszystkim na zajęciu dominującej pozycji w krajach je produkujących – Francji oraz Niemczech.

Homar po francusku

Homarem „po francusku” jest tutaj demonstrator technologii wyrzutni Thundart, opracowywanej przez konsorcjum firm MBDA oraz Safran w ramach programu pozyskania przez Francję następcy wyrzutni LRU. Konkurowała ona z konstrukcją opracowywaną przez drugie konsorcjum, w skład którego weszły ArianeGroup oraz Thales. W ostatecznym pojedynku wygrał właśnie Thundart.

Przed samą wyrzutnią na stoisku Safrana umieszczono także model rakiety do niej o takiej samej nazwie. Same zasobniki transportowo-startowe mieszczące po 4 rakiety każdy, były jedynie makietami osadzonymi na podwoziu samochodu ciężarowego Scania 8x8 z opancerzoną kabiną. Takie same, ale bez nośnika były pokazane także na stoisku koncernu MBDA.

Homar po niemiecku

Homarem „po niemiecku” zaś jest prezentowana na stoisku KNDS wyrzutnia rakietowa MARS III/3, będąca ewolucją izraelskiego systemu PULS. Ta prezentowana w Paryżu była w konfiguracji z dwoma kontenerami transportowo-startowymi imitującymi europejskie rakiety manewrujące JFSM (prawdopodobnie) oraz (na pewno) izraelskie pociski balistyczne Predator Hawk.

Podwozie dla wyrzutni stanowił samochód ciężarowy Iveco Trakker 8x8 z opancerzoną kabiną dla 2-3 członków załogi. Do samoobrony służy umieszczony na dachu zdalnie sterowany moduł uzbrojenia z karabinem maszynowym 7,62 mm (prawdopodobnie MG5). Niemcy na mocy obecnej umowy będą mieć 5 wyrzutni EuroPULS (czyli MARS 3) z czego dwie będą musiały przejść modernizację ze standardu PULS.

MARS III/3 to zeuropeizowana wersja izraelskiej wieloprowadnicowej wyrzutni rakietowej PULS opracowana we współpracy przez spółkę KNDS Deutschland oraz koncern Elbit Systems (dawniej określana jako EuroPULS). Podobnie jak bazowy system, tak i tutaj możliwe jest wykorzystanie kilku typów pocisków rakietowych kalibru 122, 306 oraz 370 mm, rażących cele na dystansie 150 km (EXTRA kal. 306 mm) lub nawet 300 km (Predator Hawk kal. 370 mm). Ponadto z wyrzutni można wystrzeliwać amunicję krążącą SkyStriker o zasięgu 100 (lub więcej) km.

Docelowo MARS III ma mieć możliwość wystrzeliwania pocisków przeciwokrętowych NSM, manewrujących JFSM oraz minujących wykorzystujących minę przeciwpancerną AT2. Dzięki otwartej architekturze MARS III/3 cechuje się istotną podatnością modernizacyjną, a także jest gotowy do integracji z nowymi typami środków bojowych. Podwozie stanowi samochód ciężarowy Iveco Trakker 8x8. Masa całego pojazdu ma wynosić poniżej 40 ton. Obecnie jedynym krajem, jaki zdecydował się na zakup tej wyrzutni są Niemcy.

Thundart to francuska wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa opracowana przez konsorcjum MBDA-Safran w ramach programu Frappe longue portée – terrestre (FLP-t), mającego wyłonić następcę systemów M270 LRU. Jako podstawowy środek bojowy ma ona wykorzystywać pocisk o identycznej nazwie ładowany po 4 egzemplarze do jednego kontenera transportowo-startowego (wyrzutnia może przewozić dwa takie moduły).

Wykorzystuje on w głowicy śledząco-naprowadzającej rozwiązania zastosowane w bombach lotniczych Safran AASM. Silniki rakietowe dostarcza przedsiębiorstwo Roxel. Zasięg rażenia określono na 150 km (brak informacji o długości pocisku oraz jego kalibrze), a z czasem mają powstawać do Thundarta inne efektory o większym zasięgu. Podwozie stanowi samochód ciężarowy Scania 8x8 z opancerzoną kabiną.