Produkcja indyjskich transporterów w Maroku postępuje

We wrześniu 2024 roku Siły Zbrojne Maroka podpisały umowę z indyjską firmą Tata Advanced Systems na dostawę 150 kołowych transporterów opancerzonych WhAP 8x8. W ramach niej firma miała także rozpocząć ich lokalną produkcję na terenie strefy przemysłowej Casablanca, tworząc 90 bezpośrednich miejsc pracy oraz 250 pośrednich (zapewne poddostawcy). Zakład początkowo miałby odpowiadać za 35% produkcji, jednak docelowo ma to być 50%.

Zysk dla lokalnego przemysłu

Kontrakt ten miał znacząco przyczynić się do wzmocnienia lokalnego przemysłu, ale także gospodarki regionu. Całe przedsięwzięcie wiąże się z pakietem benefitów, takich jak m.in. wsparcie finansowe, fiskalne oraz celne (działania te są wspierane przez marokańskie agencje rządowe) w celu jego pomyślnej realizacji, ale także zachęcania do dalszych inwestycji w lokalny przemysł zbrojeniowy.

Projekt produkcji zakładał zakończenie prac związanych ze stworzeniem linii produkcyjnej w ciągu 36 miesięcy, a pierwsze pojazdy (zapewne początkowo powstałe na bazie gotowych komponentów przysłanych z Indii) mają z niej zjechać za 18 miesięcy. Według założeń, po zakończeniu prac związanych z utworzeniem docelowych zdolności produkcyjnych dla WhAP 8x8 ma on być wytwarzany w liczbie 100 egzemplarzy rocznie.

We wrześniu 2025 roku miało miejsce otwarcie wspomnianego zakładu produkcyjnego o powierzchni około 20 000 metrów kwadratowych. Jest to tym samym największa tego typu fabryka w kraju. Jednocześnie jest to pierwsza placówka indyjskiej firmy z branży zbrojeniowej na kontynencie afrykańskim. Samo otwarcie miało nastąpić około trzech miesięcy przed terminem, ukazując zaangażowanie stron w realizację projektu.

Pierwszy wóz miał zjechać z linii produkcyjnej w październiku, zaś dostawa pierwszej partii składającej się z pięciu pojazdów miała miejsce pod koniec grudnia 2025 roku. Według niepotwierdzonych informacji WhAP miał być testowany w Maroku jeszcze w 2022 roku. W marcu marokańska spółka córka indyjskiej firmy Metlonics (Metlonics Morocco) poinformowała o wyprodukowaniu 20 kadłubów wspomnianego KTO.

Produkcja nabiera tempa

Jak zatem widać, produkcja transporterów indyjskiego pochodzenia w Maroku nabiera tempa i zapewne za jakiś czas kolejne wozy zostaną po doposażeniu przekazane do użytkownika. Część z wozów (a może wszystkie) ma otrzymać izraelskiej produkcji systemy wieżowe UT30MkII dostarczane przez Elbit Systems.

Warto wspomnieć, że indyjska konstrukcja miała wygrać ze swoimi zachodnimi konkurentami w postaci m.in. francuskiego VBCI, niemieckiego Boxera czy amerykańskiego Strykera. Przeważyć tutaj miała właśnie oferta przemysłowa związana z lokalną produkcją. Zapotrzebowanie marokańskiej armii to przynajmniej 400 nowych pojazdów, jednak patrząc po skali potrzeb liczba ta może być znacznie większa i dotyczyć kilku odmian WhAP 8x8.

WhAP (TATA Kestrel) to indyjski kołowy transporter opancerzony opracowany przez Tata Advanced Systems, Mahindra Defence Systems oraz Organizację Badań i Rozwoju Obrony (DRDO) i zaprezentowany po raz pierwszy w 2014 roku. Uzbrojenie główne może stanowić szeroka gama karabinów maszynowych lub granatników automatycznych montowanych w opancerzonej obrotnicy lub w zdalnie sterowanym module uzbrojenia. Oprócz tego możliwa jest integracja z WhAP systemów wieżowych wyposażonych w armaty małokalibrowe 20-30 mm, jak np. 2A42 (w tej konfiguracji na transporterze posadowiono wieżę od bojowego wozu piechoty BMP-2).

Jednostkę napędową pojazdu stanowi silnik wysokoprężny Cummins ISX 600 o mocy 600 KM sprzężony z automatyczną przekładnią Allison 4500SP. Transporter osiąga prędkość maksymalną 100 km/h i zasięg 500 km przy masie własnej określonej na 24 tony. Pojazd ma możliwość pokonywania przeszkód wodnych metodą pływania z prędkością do 10 km/h za pomocą pędników wodnych. Załogę stanowią trzy osoby, zaś w przedziale desantu może przebywać do dziewięciu żołnierzy. Są oni chronieni przez pancerz stalowy o odporności zgodnej z normą STANAG 4569 na poziomie 1-4 w zależności od potrzeb zamawiającego. W przypadku minoodporności mowa o poziomie 3 według wspomnianej normy.