Ile ataków udało się zatrzymać? Ujawniamy kulisy walki z rosyjskimi atakami hybrydowymi na Polskę [RAPORT]

Polska od wielu lat pozostaje jednym z głównych celów rosyjskich ataków hybrydowych, co miało miejsce jeszcze przed agresją Rosji na Gruzję w 2008 roku i Ukrainę w 2014 roku. Jednocześnie należy mocno zaakcentować, że ich liczba diametralnie wzrosła po 2022 roku, a następnie wraz z przekształceniem Polski w główne centrum logistyczne pomocy dla Kijowa. Zakres wykorzystywanych narzędzi oraz metod jest bardzo szeroki i stanowi rzeczywistą hybrydę zagrożeń.

Wojna hybrydowa to również wojna – prowadzona innymi metodami, ale z takim samym celem: paraliżem procesów decyzyjnych, polaryzacją społeczną, testowaniem reakcji wojskowych oraz ciągłym pogłębianiem i zwiększaniem obszaru realizowanych ataków. Raport „Polska jako cel rosyjskich ataków hybrydowych” po raz pierwszy systematyzuje incydenty z lat 2020–2025 i pokazuje, że nie mamy do czynienia z pojedynczymi zdarzeniami, ale z długofalowym działaniem Kremla testując odporność Polski, będącej wschodnią ścianą NATO i UE.

Opracowanie powstało na podstawie rozmów, materiałów źródłowych, analiz eksperckich oraz wielu danych i przypadków, które dotąd nie były publicznie zestawione w jednym raporcie. To próba odpowiedzi na pytania, które coraz częściej pojawiają się w debacie publicznej: jakie działania prowadzi Rosja? Ile osób faktycznie zostało w Polsce skazanych za działania o charakterze dywersyjnym i szpiegowskim? Czy naprawdę większość incydentów ma związek z cudzoziemcami, w tym obywatelami Ukrainy? Czy Polska znajduje się już w pierwszej fazie konfliktu z Rosją? Jak należy rozwinąć współpracę międzynarodową oraz jak informować społeczeństwo?

POBIERZ ZA DARMO WPROWADZENIE DO RAPORTU

Więcej:

PEŁNY RAPORT W PREMIUM

Celem niniejszego raportu jest przedstawienie ataków hybrydowych na Polskę przeprowadzonych w latach 2020-2025, ze szczególnym uwzględnieniem ich intensyfikacji po 24 lutego 2022 roku, co ma związek z pełnoskalową agresją Rosji na Ukrainę i z przekształceniem Polski w główne centrum logistyczne pomocy dla Kijowa. Z uwagi na istotę wydarzeń i czas publikacji raportu zawarto w treści kilka incydentów mających miejsce w styczniu i na początku lutego 2026 roku.

Ataki hybrydowe stały się jednym z głównych narzędzi rywalizacji w XXI wieku. Działania prowadzone poniżej progu wojny łączące cyberataki, operacje informacyjne, wywiadowcze i dywersyjne umożliwiają agresorowi osiąganie celów strategicznych bez otwartej konfrontacji zbrojnej. Ich skuteczność wynika nie tylko z trudności w jednoznacznej identyfikacji sprawcy, lecz także z ograniczonych możliwości udzielenia proporcjonalnej odpowiedzi militarnej oraz z faktu, że pozwalają one na stopniowe oddziaływanie na społeczeństwo, gospodarkę i struktury państwowe.

Polska od lat znajduje się wśród kluczowych celów rosyjskich operacji hybrydowych, jednak po pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę w 2022 roku skala oraz złożoność tych działań gwałtownie wzrosły. Autorzy wskazują, że oficjalny obraz zagrożeń jest niepełny – wiele postępowań nie zostało doprowadzonych do końca m.in. z powodu braków kadrowych w służbach, przez co rzeczywista skala rosyjskich działań jest wyższa, niż wynika to z publicznych komunikatów.

Raport stanowi fundament do wypracowania spójnej polityki państwa w zakresie przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym i ma ambicję stać się punktem odniesienia dla dalszych analiz, decyzji strategicznych oraz debaty publicznej.