Tajemnicza dostawa chińskiej artylerii na Bliski Wschód

Informację o transporcie drogą morską chińskich armat polowych podał Dylan Maljasow z Defence Blog 24 stycznia. Na opublikowanych tam zdjęciach widzimy pewną liczbę wspomnianego typu artylerii, które zostały przykryte plandekami (co utrudnia identyfikację konkretnej wersji). Samo nagranie przedstawiające proces ich przeładunku ma pochodzić sprzed (obecnie) czterech tygodni. Lokalne źródła wskazują, że potencjalny odbiorca znajduje się na Bliskim Wschodzie.

Kierunek Bliski Wschód albo Afryka

Portal wskazuje, że potencjalnym klientem mogą być Zjednoczone Emiraty Arabskie (użytkujące obecnie około 20 sztuk Typ-59-1) lub też paramilitarne sudańskie Siły Szybkiego Wsparcia. Armaty polowe tej rodziny (M-46 i pochodne), mimo kilku dekad od zakończenia produkcji, dalej stanowią na wielu teatrach wojennych dużą wartość dodatnią.

Duża donośność, połączona z prostotą obsługi oraz dalej dostępną z kilku kierunków amunicją (Chiny, Iran, Korea Północna), stanowi o jej popularności w wielu krajach afrykańskich oraz bliskowschodnich. Armaty M-46 są też od paru lat używane przez Ukraińców i Rosjan. Chiny miały na stanie do niedawna około 100 sztuk tego typu (Typ 59 oraz Typ 59-1).

M-46 to radziecka armata polowa kal. 130 mm produkowana w latach 1951-1971. Powstała na bazie armaty morskiej M-36 będącej na wyposażeniu okrętów wojennych czy fortyfikacji nadbrzeżnych. Produkowana była także m.in. w Chinach pod oznaczeniem Typ 59. Donośność jej określa się na 27,5 km przy użyciu standardowej amunicji i nawet 38 km przy zastosowaniu pocisków z gazogeneratorem. Dla porównania, wiele samobieżnych systemów artyleryjskich, jak 2S3 Akacja, charakteryzuje się znacznie mniejszym zasięgiem ostrzału, określanym na 18-23 km przy użyciu większości typów amunicji. Prędkość wylotowa pocisku w przypadku tej armaty wynosi około 900 m/s. Maksymalna szybkostrzelność to prawdopodobnie 6-7 strzałów na minutę.

W Indiach została ona posadowiona na podwoziu czołgu podstawowego Vijayanta (licencyjna indyjska odmiana Vickersa Mk.1), tworząc system artyleryjski M-46 Catapult. Armaty M-46 były powszechnie używane przez syryjską armię podczas wojny domowej w tamtym kraju. Kilka z nich posadowiono na dopancerzonych ciężarówkach 8x8 Mercedes-Benz 4140, tworząc improwizowaną samobieżną kołową armatoahubicę. Jej modyfikacja została wykorzystana w prototypowym radzieckim czołgu ciężkim IS-7. Obecnie armata ta jest używana przez m.in. Rosję, Ukrainę, Chorwację, Iran, Indie, Libię, Syrię, Serbię, Irak, Egipt, Azerbejdżan czy Pakistan.