Rosomaki ćwiczą pokonywanie przeszkód wodnych

Jedna z kluczowych zalet produkowanych w Siemianowicach Śląskich kołowych transporterów opancerzonych Rosomak jest ich zdolność do samodzielnego pokonywania przeszkód wodnych metodą pływania. Daje im to wiele więcej możliwości przemieszczania się w terenie, niedostępnych dla np. znacznie cięższych czołgów podstawowych lub większości współczesnych bojowych wozów piechoty.

Rosomaki wody się nie boją

Ćwiczyli to niedawno żołnierze z 17. Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej. Wojskowi z 1. batalionu Piechoty Zmotoryzowanej Ziemi Rzeszowskiej, pływali w zbiorniku wodnym na KTO Rosomak z wieżą Hitfist-30P. Za zabezpieczenie ćwiczeń odpowiadali żołnierze z 5. Kresowego Batalionu Saperów na amfibijnych transporterach PTS oraz łodziach motorowych.

Nie wiadomo, ile obecnie Rosomaków z wieżą Hitfist-30P jest na stanie Wojska Polskiego. Jest to spowodowane donacją około 100 pojazdów tej rodziny na rzecz Ukrainy, a oficjalnych danych wciąż w tej kwestii nie opublikowano, ponieważ ministerstwo obrony narodowej wycofało się nagle z deklaracji publikacji polskiej pomocy wojskowej dla Kijowa.

KTO Rosomak to licencyjna odmiana fińskiego kołowego transportera opancerzonego Patria AMV. Wóz jest produkowany w zakładach Rosomak S.A. w Siemianowicach Śląskich. Różni się od pierwowzoru z Finlandii m.in. zmniejszonymi wymiarami, które czynią go zdolnym do przewozu na pokładzie średnich samolotów transportowych z rodziny C-130 Hercules. Pojazd ten jest bazą dla wielu wersji specjalistycznych, jak wozy ewakuacji medycznej, wozy zabezpieczenia technicznego, a nawet pojazdy walki radioelektronicznej. Jednostkę napędową stanowi silnik Scania DI 12 56A03PE o mocy 480 KM. Bazowo ważący 22 tony wóz może rozpędzić się do 100 km/h na drodze oraz do 10 km/h podczas pokonywania przeszkód wodnych metodą pływania.

Poziom ochrony może zostać podwyższony dzięki zestawom dodatkowego opancerzenia, lecz jego montaż odbywa się kosztem zdolności wozu do pływania. Tak wyposażony pojazd ma być odporny na ostrzał przedniej części kadłuba przez pociski starszego typu kal. 30 mm wykorzystywane przez rosyjskie armaty automatyczne 2A42. W przypadku burt kadłuba poziom ochrony po dopancerzeniu odpowiada poziomowi 4 według normy STANAG 4569A, tj. chroni przed amunicją przeciwpancerną kal. 14,5 mm.

W wariancie kołowego bojowego wozu piechoty uzbrojenie umieszczono w wieży Hitfist-30P o włoskim rodowodzie. Uzbrojeniem głównym jest armata łańcuchowa Bushmaster II Mk44 kalibru 30 mm. Sprzężono z nią uniwersalny karabin maszynowy UKM-2000C kal. 7,62 mm. Zapas amunicji do armaty automatycznej wynosi 200 nabojów. Opancerzenie pojazdu zapewnia załodze ochronę przed amunicją kal. 14,5 mm od przodu oraz 7,62 mm w przypadku boków i tyłu kadłuba.