Kosmiczna cena Złotej Kopuły Trumpa. Padła kwota

Różnica nie jest jedynie techniczna. Jak podkreśla CBO – niezależna agencja budżetowa Kongresu – Biały Dom nie przedstawił jeszcze szczegółowej architektury, zakresu ani pełnego planu finansowania projektu. Szacunki administracji prawdopodobnie dotyczą krótszego horyzontu czasowego i węższego zakresu, podczas gdy analitycy CBO wzięli pod uwagę pełny, wielowarstwowy system obejmujący kontynentalne Stany Zjednoczone, Alaskę i Hawaje. System ma łączyć komponenty kosmiczne, naziemne i morskie, zdolne do zwalczania pocisków balistycznych, hipersonicznych oraz manewrujących, a także zagrożeń z dronów.

Najważniejsze ograniczenie jest jednak strategiczne: nawet tak kosztowny system nie będzie w stanie powstrzymać dużego, zmasowanego ataku ze strony Rosji lub Chin na USA. Raport CBO jasno wskazuje, że Golden Dome nie zastąpi klasycznego odstraszania nuklearnego ani nie zapewni pełnej ochrony przed wszystkimi możliwymi scenariuszami.

Kolejnym problemem jest logistyka produkcji. Stany Zjednoczone już teraz intensywnie odbudowują zapasy pocisków przechwytujących Patriot i THAAD, które zostały zużyte lub rozmieszczone podczas ostatnich operacji (m.in. na Bliskim Wschodzie). Budowa Złotej Kopuły będzie więc konkurować z bieżącymi potrzebami armii, w tym wsparciem sojuszników i gotowością w regionie Indo-Pacyfiku. W kontekście kontraktów obronnych warto zwrócić uwagę na niedawne decyzje Pentagonu.

Siły Kosmiczne USA przyznały kontrakty o wartości do 3,2 mld dolarów 12 firmom na rozwój prototypów pocisków przechwytujących z orbity. Pierwsze operacyjne zdolności mają zostać zademonstrowane do 2028 r. – to kluczowy element kosmicznej warstwy Złotej Kopuły.

Projekt, ogłoszony przez Trumpa w maju 2025 r., ma charakter wielowarstwowy i zintegrowany – w architekturze systemu najprawdopodobniej zostanie wykorzystany Integrated Battle Command System (IBCS) firmy Northrop Grumman – ten sam, który Polska zakupiła w ramach programów Wisła i Narew.

Z politycznego punktu widzenia Golden Dome idealnie wpisuje się w narrację Trumpa – wielki, widoczny projekt ochronny „dla Ameryki”. Jednak liczby z raportu CBO zmieniają charakter dyskusji. Pytanie brzmi już nie „czy USA chcą takiej tarczy”, lecz „czy mogą ją sfinansować bez osłabienia innych priorytetów obronnych i bez dalszego obciążania budżetu federalnego”. Jak podsumowuje senator Merkley - „To nic innego jak gigantyczna darowizna dla kontrahentów zbrojeniowych, finansowana z kieszeni pracujących Amerykanów”.