Nowe uzbrojenie dla nowego amerykańskiego bojowego wozu piechoty

Obie propozycje na nowy bojowy wóz piechoty, to jest Wolf od General Dynamics Land Systems i Lynx od American Rheinmetall, mają posiadać to samo uzbrojenie główne. Jest to nowa armata automatyczna (a właściwie armata napędowa – przyp. red.) oznaczona jako XM913 (po przyjęciu do służby i standaryzacji M913), o kalibrze 50 mm, zasilana amunicją kalibru 50x228 mm. Armata XM913 ma strzelać zasadniczo trzema typami amunicji: ćwiczebną (TP-T) XM1202, przeciwpancerną (APFSDS-T) XM1203 oraz odłamkowo-burzącą z programowalnym zapalnikiem (HEAB-T) XM1204. Najciekawsze są informacje dotyczące amunicji przeciwpancernej XM1203. Producentem nowej amunicji jest General Dynamics Ordnance and Tactical Systems.

Nabój XM1203 jest o tyle ciekawy, że ma wykorzystywać penetrator wykonany ze stopu zubożonego uranu. Takie rozwiązanie ma kilka zalet. Po pierwsze, penetratory wykonane z tego materiału, w procesie penetracji pancerza, podlegają zjawisku adiabatycznego ścinania, czyli potocznie samoostrzenia, dzięki czemu penetrator może uzyskać lepsze parametry penetracji. Penetratory wykonane ze spieków wolframu ulegają natomiast zjawisku potocznie określanemu jako „grzybkowanie”, choć prowadzone są prace, aby również i one ulegały procesowi adiabatycznego ścinania. No i w końcu w toku penetracji penetrator ze stopu zubożonego uranu ulega ścieraniu. Powstający w ten sposób pył jest piroforyczny, tzn. w kontakcie z tlenem ulega zapłonowi.

A więc w momencie przebicia pancerza pojazdu przez taki penetrator, załoga znajdująca się wewnątrz, amunicja, wyposażenie wewnętrzne są nie tylko rażone rozgrzanymi odłamkami, ale może również dojść do zapłonu, co potęguje efektywność tego typu amunicji. Oczywiście zubożony uran jest metalem ciężkim, a więc jeżeli dostanie się do gleby, wód gruntowych, a następnie organizmów żywych, jest wysoce toksyczny. W rzeczywistości to samo dotyczy także wolframu, który wbrew obiegowej opinii również jest toksyczny i może być niebezpieczny podobnie jak zubożony uran. Wstępna produkcja niskoseryjna (LRIP – Low Rate Initial Production) amunicji XM1203 rozpoczęła się w roku 2026.

Parametry XM1203 nie są obecnie znane, natomiast z pewnością amunicja ta będzie dysponowała bardzo wysokim potencjałem penetracji, stanowiąc zagrożenie dla wszystkich bojowych wozów piechoty i kołowych transporterów opancerzonych na świecie, z wyjątkiem ciężkich bojowych wozów piechoty o poziomie opancerzenia odpowiadającym nowoczesnym czołgom podstawowym. Armata XM913 strzelająca amunicją XM1203 prawdopodobnie będzie w stanie także zagrozić starszym typom czołgów, nawet od przodu, które nie posiadają grubych modułów pancerza kompozytowego, który chroniłby przednie powierzchnie wieży i kadłuba, a nowoczesnym czołgom ta armata będzie w stanie zagrozić także od strony burt wieży i kadłuba.

Warto wspomnieć, że XM1203 nie jest pierwszym typem amunicji dla armat automatycznych (napędowych) w arsenale US Army. Dla armaty M242 kalibru 25 mm opracowano nabój M919 kalibru 25x137 mm, który również posiada penetrator wykonany ze stopu zubożonego uranu, dzięki czemu amunicja ta osiąga poziom przebijalności porównywalny z armatami kalibru 30 mm zasilanymi amunicją 30x173 mm. Opracowanie armaty XM913 i amunicji do niej jest pokłosiem pojawienia się coraz lepiej opancerzonych bojowych wozów piechoty i kołowych transporterów opancerzonych posiadających z przodu ochronę na poziomie 6 według normy STANAG 4569 lub znacznie ją przekraczającą.