Blokada blokady 2.0. Cieśnina Ormuz ponownie zamknięta

Opozycyjny serwis Iran International raportuje, że Teheran usztywnił swoje stanowisko. Najpierw Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) ogłosił pełną blokadę Cieśniny Ormuz, by udowodnić, że cieśnina jest zamknięta zaczął strzelać celem zawracania cywilnych statków handlowych. Następnie jeden z irańskich duchownych, Alireza Arafi, stwierdził w zasadzie, że należy zerwać jakiekolwiek negocjacje „z niewiernymi”, a nawet w czasie problemów gospodarczych Teheran „nie może się wycofywać z praw narodu islamu”.

W międzyczasie, doszło do wymiany ciosów w regionie. IRGC zaatakowało trzy cywilne statki handlowe, Donald Trump uznał rozejm za zerwany i nakazał przeprowadzenie kampanii lotniczej na szereg celów. Iran zaatakował instalacje amerykańskie w państwach regionu m.in. Bahrajnie, Kuwejcie i Jordanii. USA ogłosiło także swoją blokadę morską irańskich portów. Co to oznacza? To ponowna podwójna blokada, ponieważ Trump nakazał blokadę żeglugi handlowej do Iranu i z tego państwa, a Iran blokuje każdą inną destynację w Zatoce Perskiej.

Jeżeli spojrzymy na obecny konflikt zbrojny wyłącznie przez prymat gospodarczego darwinizmu, w ujęciu długofalowym (przyszłej wojny o zasoby), Waszyngton może sobie pozwolić na blokadę morską Cieśniny Ormuz. Od początku wojny słyszeliśmy, że 25 proc. światowego handlu ropą naftową oraz 20 proc. LNG przechodziło przez Ormuz. Wszelako pamiętajmy, że 85 proc. tego LNG płynęło do Azji, reszta do Europy. A największym nabywcą irańskiej ropy naftowej jest Chińska Republika Ludowa. Reperkusje gospodarcze dalszej wojny uderzają przede wszystkim w Iran, następnie w Azję, a nie Stany Zjednoczone.

Blokadę Cieśniny Ormuz odczuły poprzednio: Wietnam, Birma, Filipiny, Japonia, Korea Południowa, Indie oraz Chińska Republika Ludowa. Tymczasem, Donald Trump po przejęciu złóż wenezuelskich, wraz ze złożami USA oraz Kanady, oferuje się światu jako eksporter strategicznych surowców. Amerykę Północną, wspomniana wojna, dotyka w najmniejszym stopniu.