Nocne strzelania Piorunów

Jednostka wchodząca w skład 12. Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej opublikowała ze wspomnianych strzelań kilka zdjęć w połowie marca. Widzimy na nich moment odpalenia rakiety wchodzącej w skład PPZR Piorun (Przenośny Przeciwlotniczy Zestaw Rakietowy Piorun) w porze nocnej, a także znajdującą się obok przeciwlotniczą klasykę w postaci armaty S-60 kal. 57 mm.

Nocne strzelania kluczowe w szkoleniu

Ćwiczenie użycia tego typu uzbrojenia (koszalińska jednostka miała, a być może dalej ma na stanie poprzednika Pioruna w postaci wyrzutni Grom) w nocy jest bardzo ważnym elementem szkolenia przeciwlotników. Jak pokazuje wojna na Ukrainie, masowe ataki środkami napadu powietrznego (np. dronami Szahid czy Gerań) odbywają się przede wszystkim w nocy.

Wtedy to lokalizacja i wstępne namierzenie celu nie są możliwe bez odpowiednio „uzbrojonego oka” lub radaru. Dzięki zamontowanemu w Piorunie celownikowi termowizyjnemu jest możliwe zlokalizowanie celu i odpalenie w jego kierunku pocisku. Tym samym takie ćwiczenia podnoszą umiejętności żołnierzy i lepiej przygotowują ich do realizacji zadań, np. podczas większych manewrów.

PPZR Piorun (Przenośny Przeciwlotniczy Zestaw Rakietowy Piorun) to polski system przeciwlotniczy bardzo krótkiego zasięgu opracowany w ramach pracy rozwojowej realizowanej przez Mesko (lider), CRW Telesystem-Mesko oraz Wojskową Akademię Techniczną, z wykorzystaniem doświadczeń z budowy zestawu Grom. Piorun cechuje się zwiększoną odpornością na zakłócenia oraz zdolnością zwalczania celów o niskiej sygnaturze termalnej. Może on zwalczać cele w postaci samolotów, helikopterów, bezzałogowców lub innych środków napadu powietrznego na dystansach od 400 m do 6,5 km oraz wysokości od około 10 m do 4 km.

Wykorzystywane w nim m.in. pociski Piorun posiadają głowicę samonaprowadzającą o bardzo wysokiej odporności na zakłócenia, dysponującą także m.in. czujnikiem zbliżeniowym. Jej działanie jest dostosowywane do konkretnego rodzaju celu tuż przed odpaleniem, co zwiększa prawdopodobieństwo trafienia. Obecnie Pioruny są używane przez takie kraje jak m.in. Polska, Ukraina (gdzie są z powodzeniem używane bojowo), Litwa, Estonia, Łotwa, Norwegia, USA, Gruzja oraz być może wkrótce Słowacja.

S-60 to radzieckie działo przeciwlotnicze kal. 57 mm, wdrożone do armii radzieckiej w 1950 roku. Stało się ono podstawowym artyleryjskim systemem przeciwlotniczym Układu Warszawskiego – obok armat ZU-23. Wersja bazowa posiada donośność na poziomie 4000 metrów, a ta wyposażona w radar aż 6 km. Pozwala to na likwidowanie celów znacznie bardziej oddalonych, niż jest to możliwe w przypadku ZU-23 o zasięgu maksymalnym wynoszącym około 2500 m. Jego ulepszony wariant, określany jako S-68, był używany w samobieżnym zestawie przeciwlotniczym ZSU-57-2.

Obecnie przeciwlotnicza rola tego działa jest ograniczona do likwidowania wolno lecących celów, jak drony czy śmigłowce. Pociski przeciwpancerne wystrzelone z S-60 mogą przebić ekwiwalent około 100 mm RHA na dystansie 1000 metrów. Jego obsługa składa się zazwyczaj z siedmiu lub ośmiu żołnierzy. Działa S-60 są obecnie wykorzystywane przez takie kraje jak Polska, Ukraina, Rosja, Bułgaria, Chiny, Algieria czy Armenia.