Rosja zwiększa produkcję luf artyleryjskich

Jak informuje portal Frontintelligence Insight, Rosja zwiększa produkcję luf artyleryjskich, amunicji oraz ładunków miotających. Wynika to z faktu, że choć w roku 2023 Rosja mierzyła się z brakami w amunicji i ładunkach miotających, posiłkowanie się importem z Iranu i KRLD było rozwiązaniem krótkoterminowym, wynikającym z problemów z jakością oraz kompatybilnością co wymusiło przyspieszenie modernizacji rosyjskiego przemysłu.

Dla przykładu, w roku 2024 dostarczono 1,428 mln sztuk amunicji moździerzowej kalibru 120 mm, natomiast w roku 2025 dostawy wzrosły do 1,961 mln sztuk amunicji moździerzowej kalibru 120 mm, co oznacza wzrost o 37,3% rok do roku. W roku 2024 dostawy amunicji artyleryjskiej kalibru 152 mm wyniosły 1,558 mln sztuk; w roku 2025 dostawy miały wynieść 1,717 mln sztuk, co oznacza wzrost o 10,2% rok do roku.

W Zakładach Numer 9 w Jekaterynburgu zmodernizowano park maszynowy służący do produkcji armat czołgowych kalibru 115 mm i 125 mm, a także artyleryjskich kalibru 122 mm i 152 mm. W samych zakładach przeprowadzono modernizację infrastruktury, w tym dwóch budynków odpowiedzialnych za obróbkę metalu oraz zakładu galwanizacji. Łącznie modernizacji poddanych ma być sześć różnych budynków.

Jeden z budynków, oznaczony jako MSK, ma być odpowiedzialny za produkcję komponentów dla pojazdów bazujących na ciężkiej platformie gąsienicowej Armata (czołg T-14, ciężki bojowy wóz piechoty T-15, wóz zabezpieczenia technicznego T-16) oraz dla armatohaubic samobieżnych 2S35 Koalicja-SW. Budynek ten ma być między innymi odpowiedzialny za produkcję dział 2A88 kalibru 152 mm dla AHS 2S35. W zakładach prawdopodobnie mogą być produkowane także armaty czołgowe 2A82-1M kalibru 125 mm dla czołgu T-14.

Są jednak i inne niepokojące informacje — mianowicie zwiększenie produkcji przemysłowej oraz modernizacja zakładów nie byłaby możliwa bez dostępności maszyn produkcji precyzyjnej, które pochodzą z Europy i Tajwanu. Przedstawiono listę firm i krajów, z których pochodzą maszyny mające służyć do produkcji uzbrojenia w Zakładach Nr 9.

Należy jednak zaznaczyć, że wiele firm od roku 2022 zaprzestało sprzedaży maszyn produkcyjnych podwójnego zastosowania do Rosji oraz innych państw objętych sankcjami. Dobrym przykładem jest firma DMG MORI, która po wybuchu wojny w Ukrainie, w trybie natychmiastowym, zaprzestała wszelkiej aktywności w Rosji.

Najprawdopodobniej więc wymieniona lista, dotyczy maszyn kupionych przed rokiem 2022, lub przed wybuchem wojny w Ukrainie, względnie są to obrabiarki starsze, używane i często pozyskiwane w sposób nielegalny.

Rosjanie mają planować zakup i instalację co najmniej 22 maszyn służących do produkcji. Całość ma być elementem dłuższego procesu mającego na celu modernizację zakładów przemysłu zbrojeniowego. Z jednej strony słabością rosyjskiego przemysłu jest poleganie na zagranicznym parku maszynowym, z drugiej strony, widać, że Rosja nadal jest w stanie omijać sankcje i kupować potrzebny park maszynowy.