Poniedziałkowy przegląd mediów; Na co liczy Teheran?; Prezydent kontra rząd

Maciej Miłosz: Rzeczpospolita: „Przybywa zachowań prorosyjskich – rozmowa z gen. Jarosławem Stróżykiem, szefem SKW.” „Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego, gen. Jarosław Stróżyk, ocenia, że w Polsce ponownie nasila się klasyczna rywalizacja wywiadowcza oparta na agenturze i zdobywaniu informacji. Konflikt wokół Iranu może utrudnić dostawy uzbrojenia ze Stanów Zjednoczonych oraz odciągać uwagę od wojny w Ukrainie. W kraju rośnie liczba działań sabotażowych i wyzwań kontrwywiadowczych, co ujawnia skutki wcześniejszego osłabienia struktur, m.in. Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.”

Maciej Miłosz: Rzeczpospolita: „Kulisy rządowego planu B dla SAFE” „Rząd planuje na początku kwietnia podpisać z Komisją Europejską umowę pożyczkową programu SAFE wartą 43,7 mld euro, mimo weta prezydenta Karola Nawrockiego. Środki trafią głównie do projektów realizowanych przez Ministerstwo Obrony Narodowej poprzez Fundusz Wsparcia Sił Zbrojnych. Agencja Uzbrojenia ma w krótkim czasie podpisać lub zmienić dziesiątki umów, m.in. dotyczących bojowych wozów piechoty Borsuk oraz zakupów amunicji.”

Dorota Kowalska: Dziennik Zachodni: „Prezydent kontra rząd. Otwarta wojna totalna” „Spór między rządem a prezydentem Karolem Nawrockim o unijny program SAFE przeniósł konflikt polityczny na poziom, w centrum którego znalazły się kwestie bezpieczeństwa państwa. Premier Donald Tusk ostrzega, że działania prezydenta mogą podważać dotychczasowy konsensus wokół integracji z Unią Europejską i współpracy z NATO. Prezydent odpowiada, że decyzje o bezpieczeństwie Polski powinny zapadać w Warszawie, a nie w Brukseli.”

Jakub Woziński: Do Rzeczy:„Czy Teheran ma ukrytego asa w rękawie? – rozmowa z Mariuszem Cielmą, redaktorem naczelnym miesięcznika „Nowa Technika Wojskowa” „Według Mariusza Cielmy kampania powietrzna Izraela i Stanów Zjednoczonych przeciwko Iranowi przebiega przy zdecydowanej przewadze technologicznej koalicji. Irańskie odpowiedzi w postaci rakiet balistycznych i dronów powodują incydentalne szkody, lecz nie zmieniają sytuacji militarnej. Teheran może jedynie przedłużać konflikt działaniami asymetrycznymi, licząc na zmęczenie przeciwnika i skutki gospodarcze wojny.”