Niemcy i Polska podpiszą porozumienie obronne

• Planujemy to w związku z 35-leciem naszego traktatu o sąsiedztwie, który został podpisany 17 czerwca 1991 roku. Podpiszemy porozumienie obronne pomiędzy naszymi krajami, które jest obecnie negocjowane - powiedział Berger.

Dyplomata wyjaśnił, że trwają negocjacje, ale porozumienie ma stworzyć ramy prawne dla „już świetnej współpracy w obszarze obronnym”.

Jako jej przykład podał obecność niemieckich myśliwców Eurofighter w Malborku (stacjonowały tam do marca) i misję obrony przestrzeni powietrznej wokół lotniska Rzeszów-Jasionka, którą do grudnia 2025 r. prowadziły niemieckie baterie systemu Patriot.

• Współpraca między naszymi wojskami bardzo się rozwinęła w ostatnich latach, dlatego sądzimy, że porozumienie obronne może nam pozwolić zbudować ramy polityczne - zaznaczył niemiecki ambasador.

Wiceminister obrony Paweł Zalewski, poproszony o potwierdzenie tej informacji, odparł w rozmowie z PAP: „Taki mamy plan”.

17 czerwca w Berlinie w siedzibie niemieckiego MSZ-u odbędzie się Forum Polsko-Niemieckie 2026, organizowane w tym roku pod hasłem „Sąsiedztwo w czasach zmian. 35 lat współpracy polsko-niemieckiej”. Według informacji PAP udział w tym wydarzeniu planuje m.in. wicepremier, minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski oraz szef niemieckiej dyplomacji Johann Wadephul.

17 czerwca 1991 roku kanclerz Helmut Kohl i polski premier Jan Krzysztof Bielecki podpisali traktat o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy między Niemcami a Polską.

Zapowiadane podpisanie porozumienia obronnego wpisuje się w szerszy trend stopniowego instytucjonalizowania współpracy wojskowej między Polską a Niemcami, który przyspieszył po 2022 roku w związku ze zmianą sytuacji bezpieczeństwa w Europie. Z perspektywy obu państw kluczowe jest tu nie tylko symboliczne odwołanie do 35-lecia traktatu o dobrym sąsiedztwie, ale przede wszystkim próba uporządkowania i nadania trwałych ram prawnych już istniejącym formom współdziałania operacyjnego, takim jak rotacyjne misje obrony przestrzeni powietrznej czy obecność sojuszniczych systemów obrony przeciwlotniczej na terytorium Polski.

Jednocześnie tego typu porozumienia mają również wymiar polityczny i sygnalny, zarówno wewnątrz NATO, jak i wobec opinii publicznej w obu krajach. Pokazują one, że mimo okresowych napięć historycznych i różnic interesów, Warszawa i Berlin starają się budować bardziej przewidywalną architekturę współpracy w obszarze bezpieczeństwa. W praktyce jednak skuteczność takiego układu będzie zależeć od jego szczegółowych zapisów, zwłaszcza dotyczących procedur reagowania kryzysowego, interoperacyjności sił zbrojnych oraz stabilności politycznej po obu stronach.