Indyjski Rafale zestrzelony chińskim pociskiem?

Według analizy RUSI starcia powietrzne pomiędzy Pakistanem a Indiami w trakcie operacji „Sindor” w maju 2025 roku dostarczyły cennych – choć niepełnych – danych na temat realnych zdolności bojowych chińskich samolotów i pocisków rakietowych w porównaniu z konstrukcjami zachodnimi i rosyjskimi.

W serii walk na bardzo dużych odległościach miało dojść do zestrzelenia co najmniej jednego indyjskiego Rafale’a oraz jednego Su-30MKI, a niewykluczone, że także dwóch lub trzech kolejnych indyjskich statków powietrznych. Trafienie celu powietrznego z tak znacznej odległości pozostaje wydarzeniem niezwykle rzadkim w historii walk lotniczych.

8 maja odnaleziono szczątki indyjskiego Rafale’a o numerze bocznym BS-001, w tym fragment jego tylnej części kadłuba, co potwierdziło straty indyjskiego lotnictwa w tym starciu.

Faktyczny zasięg odpalenia pocisku zależy od wielu czynników, takich jak prędkość i wysokość nosiciela, parametry ruchu celu czy geometria naprowadzania. Jednocześnie deklarowany zasięg eksportowej wersji pocisku PL-15E wynosi około 145 kilometrów, podczas gdy – według dostępnych danych – trafienie nastąpiło z dystansu bliskiego 200 kilometrów.

Może to sugerować, że Pakistan użył nie wersji eksportowej, lecz krajowej wersji chińskiego pocisku PL-15, której zasięg szacowany jest na 200–300 kilometrów. Pakistańskie media branżowe informowały wcześniej, że około tydzień przed wybuchem walk Chiny miały przekazać Pakistanowi partię pocisków bezpośrednio z zapasów własnych sił zbrojnych, nieobjętych ograniczeniami eksportowymi.

Jak podaje portal Militarnyi, pocisk PL-15 został pierwotnie opracowany z myślą o chińskich myśliwcach piątej generacji J-20, co wymusiło skróconą konstrukcję kadłuba umożliwiającą przenoszenie rakiety w wewnętrznych komorach uzbrojenia.

PL-15 wyposażony jest w aktywną radarową głowicę samonaprowadzającą oraz dwukierunkowy kanał wymiany danych, dzięki czemu samolot-nosiciel może korygować trajektorię lotu pocisku, a rakieta przekazuje do niego dane telemetryczne. Duży zasięg zapewnia dwupulsowy silnik rakietowy na paliwo stałe, który pozwala utrzymać wysoką energię kinetyczną także w końcowej fazie lotu.

Jeśli ustalenia RUSI się potwierdzą, będzie to jeden z najbardziej spektakularnych przykładów skutecznego użycia pocisku powietrze–powietrze bardzo dalekiego zasięgu w realnym konflikcie zbrojnym, z istotnymi konsekwencjami dla oceny chińskich technologii lotniczych na świecie.