Trump odsuwa Vance’a od polityki zagranicznej. Powodem „masowa korupcja” w stanach Demokratów

„Poprosiłem wiceprezydenta Vance’a, aby skupił całą swoją uwagę na masowej korupcji i przestępczości, które mają miejsce w miastach i stanach rządzonych przez Demokratów w całych USA. Niebieskie stany, takie jak Minnesota, Kalifornia, Illinois i wiele innych, są źle zarządzane, skorumpowane katastrofy. Miliardy dolarów są kradzione co miesiąc. Nasz budżet mógłby zostać szybko zrównoważony poprzez skorygowanie tej wielkoskalowej działalności przestępczej. Korupcja jest we krwi przywództwa Demokratów! Nie potrzebujemy umowy z Iranem. Te czasy dawno minęły. Mamy ich pieniądze, setki miliardów dolarów, i mamy ich cieśninę!”

Do kwestii „masowo skorumpowanych” stanów odniósł się też były ambasador Polski w USA Marek Magierowski – „Otóż najbardziej skorumpowane (i to ze sporą przewagą) są tzw. stany „czerwone”, czyli republikańskie. Poniżej wpis Donalda Trumpa oraz pierwsza dwudziestka niechlubnego rankingu. Na pierwszych pięciu miejscach stany, w których obecny lokator Białego Domu wygrywał w trzech kolejnych wyścigach prezydenckich (2016, 2020, 2024). Na 20 pozycji aż 15 zajmują stany „czerwone” (choć w trzech z nich, mimo iż triumfował tutaj także Trump, gubernatorami są demokraci). Wymieniona przez Trumpa Kalifornia jest dopiero na 34 miejscu. Minnesota na miejscu 46. Najmniej skorumpowany jest „niebieski” stan New Hampshire, w którym Trump… trzykrotnie przegrywał (nawet z Kamalą Harris)”.

Vance, który wcześniej odegrał kluczową rolę w dyplomacji – m.in. prowadził rozmowy w Islamabadzie i brał udział w czerwcowym memorandum – publicznie obarczył wojnę odpowiedzialnością za porażkę wyborczą GOP. Według doniesień „Wall Street Journal” i Axios rozważał bezpośrednie spotkanie z wysokim rangą irańskim urzędnikiem ds. bezpieczeństwa Mohsenem Rezaeim i był zaangażowany w pośrednie kontakty za pośrednictwem mediatorów (m.in. Kataru). Trump wcześniej sygnalizował otwartość na wznowienie negocjacji, ale w ostatnim poście stanowczo je odrzucił, wskazując na posiadane zamrożone środki irańskie i kontrolę nad Cieśniną Ormuz.

Media amerykańskie interpretują ruch jako wyraźne przesunięcie priorytetów Vance’a z dyplomacji bliskowschodniej na sprawy wewnętrzne. Wiceprezydent, postrzegany jako głos bardziej powściągliwy wobec interwencji zagranicznych w ramach obozu „America First”, traci w ten sposób widoczność w kluczowej kwestii polityki zagranicznej administracji. Równolegle w relacjach pojawiają się sygnały o wewnętrznych różnicach – Vance sprzyjał szukaniu porozumienia, podczas gdy część doradców opowiadała się za utrzymaniem presji ekonomicznej i militarnej.