Rubio zapowiedział, że spotka się z przedstawicielami Danii w sprawie Grenlandii

Rubio odpowiadał na pytania dziennikarzy dotyczące gróźb przejęcia Grenlandii przez USA po zamkniętym posiedzeniu w Senacie, na którym udzielał informacji na temat operacji w Wenezueli. Szef dyplomacji potwierdził, że Donald Trump od dawna ma na celu pozyskanie wyspy w drodze zakupu, i zaznaczył, że obecny prezydent nie jest w tym względzie pierwszym przywódcą USA, bo podobne zabiegi podejmował już Harry Truman. Rubio zapowiedział rozmowy w tej kwestii z przedstawicielami Danii w przyszłym tygodniu.

Pytany o to, czy administracja Trumpa jest skłonna narazić NATO na rozpad, dążąc do przyłączenia Grenlandii siłą, Rubio stwierdził, że „każdy prezydent zawsze zachowuje opcję” użycia siły.

• Nie mówię o Grenlandii, mówię globalnie: jeśli prezydent zidentyfikuje zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych, każdy prezydent zachowuje możliwość rozwiązania go środkami militarnymi. Jako dyplomata, którym jestem teraz, zawsze wolę rozwiązać to innymi sposobami - odpowiedział.

W podobny sposób do kwestii odniosła się w środę na briefingu prasowym rzeczniczka Białego Domu Karoline Leavitt. Oceniła ona, że prezydent i jego zespół „aktywnie dyskutują” na temat różnych możliwości pozyskania wyspy, tego jak mógłby wyglądać jej zakup. Dodała, że choć prezydent ma opcję użycia siły, to zawsze preferuje dyplomację.

Wypowiedzi Rubio i Leavitt wpisują się w szerszą strategię administracji Trumpa polegającą na wywieraniu presji politycznej przy jednoczesnym pozostawianiu „otwartych drzwi” dla scenariuszy siłowych. Choć realne użycie wojska wobec terytorium należącego do sojusznika z NATO wydaje się mało prawdopodobne, sama retoryka może niepokoić zarówno Danię, jak i innych partnerów USA, zwłaszcza w kontekście arktycznej rywalizacji z Rosją i Chinami. Grenlandia, ze względu na swoje położenie strategiczne i zasoby naturalne, staje się coraz ważniejszym elementem globalnej gry mocarstw, a ostentacyjne podkreślanie „opcji militarnej” może osłabiać zaufanie wewnątrz Sojuszu i komplikować relacje transatlantyckie.